Gemeenten in het Verenigd Koninkrijk die de inzameling van afval uitbesteden recyclen volgens onderzoek van milieuadviesbureau Eunomia een groter deel van hun afval dan gemeenten die de inzameling in eigen beheer hebben.

Duitse bouwbedrijven en afvalrecyclers zouden waarschuwen voor een noodsituatie voor de verwijdering van grond.

In 2030 wil speelgoedfabrikant Mattel alleen nog speelgoed en verpakkingen op de markt brengen die 100 procent gerecycled, recyclebaar of van bioplastics gemaakt zijn.

Pennon Group heeft begin 2019 een onverwacht bod van de Amerikaanse investeringsmaatschappy KKR op dochteronderneming Viridor afgewezen.

Met het Schone Lucht Akkoord wil de overheid in 2030 50 procent gezondheidswinst door schonere lucht ten opzichte van 2016 bereiken. Dat heeft ook gevolgen voor de biomassaverbranding.

Duitse bedrijven zijn officieel verplicht hun afval te scheiden, maar volgens een milieuorganisatie lappen velen die verplichting aan hun laars. Daardoor wordt afval onnodig verbrand.

Een circulair ambachtscentum biedt veel verschillende werkplekken voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Maar welke doelgroepen zijn geschikt voor welk werk en welke begeleiding vergt het om een dergelijke arbeidsplek aan te bieden?

Met het plaatsen van 800 extra glasbakken gaat Nederland niet alleen de 90 procent recyclingnorm voor glazen verpakkingen niet halen, ook qua kosten is het behoorlijk ineffectief, aldus Elbert Dijkgraaf en Raymond Gradus.

Een samenwerking tussen RAD Hoeksche Waard en de gemeente Goeree-Overflakkee kan leiden tot meer efficiëntie, slagkracht en schaalvoordelen.

Met belanghebbenden en gedragswetenschappers heeft McDonald's Nederland een structurele gedragsaanpak ontwikkeld om, samen met gasten, de strijd tegen zwerfafval aan te gaan.

Eind 2018 verbrandden wereldwijd zo'n 2.450 afvalverbrandingsinstallaties in totaal 368 Mton afval per jaar. In 2028 zorgen naar verwachting zo'n 2.700 installaties voor de verbranding van 530 Mton afval.

Vanaf 2021 moet ook het afvangen van CO2 onderdeel zijn van de Stimuleringsregeling Duurzame Energietransitie (SDE++). Dat wil althans de Vereniging Afvalbedrijven (VA). De vereniging ziet ook nog steeds mogelijkheden voor haar alternatieve plan rond de importheffing.

Wat het college van Amsterdam betreft moet de inzameling van bedrijfsafval in de stad in de toekomst zoveel mogelijk gezamenlijk worden georganiseerd om onnodige ritten terug te dringen.

Samen met afvalverwerker AEB is FNV een sociaal plan overeengekomen voor AEB-medewerkers om de klap op te vangen als ze hun baan verliezen. De vakbond wil dat de gemeente Amsterdam ook een bijdrage levert.

Op de daken van Van Werven Plastic Recycling in Biddinghuizen zijn de afgelopen maanden tweeduizend zonnepanelen geplaatst, waardoor het bedrijf in de recyclinghallen plastic kan recyclen met groene stroom.

Burgermeester Ahmed Aboutaleb opent op maandag 13 januari het nieuwe hoofdkantoor van de International Solid Waste Association (ISWA) in het Cambridge Innovation Center Rotterdam.

ARN verwacht in april 2020 een besluit te kunnen nemen over het al dan niet opschalen van de luierverwerkingsinstallatie.

Gemeente Rotterdam wil het 'ritme van de stad' volgen om bijplaatsingen tegen te gaan. Dit betekent vaker in weekenden en op feestdagen afval inzamelen.

Het oplossen van de plasticvervuiling gebeurt op een potentieel contraproductieve manier. Dat komt onder meer door de publieke druk.

CFK Recycling, een Duitse start-up die een methode heeft bedacht om koolstofvezels te recyclen, heeft de Sustainable Industry Challenge - Chemport Europe edition gewonnen.

Op 1 januari 2003 zijn de beleidsregels ten aanzien van verpakking en vervoer van asbesthoudende grond versoepeld. In bepaalde gevallen mag het vervoer in plaats van in 'big bags' plaatsvinden in gesloten kippers. Nadeel hiervan is de verontreiniging van met name de binnenkant van het voertuig en de onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid hiervoor.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.

Dit jaar zal de Stimuleringsregeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP) ingaan. Onderzoek door het Bureau AOO en het Milieu- en Natuurplanbureau van het RIVM naar de te verwachten effecten laat zien dat de regeling vooral een stimulans zal zijn voor investeringen in nieuwe verbrandingscapaciteit met een hoog rendement. Voor bestaande AVI's biedt de MEP weinig perspectief.