De officier van justitie heeft bekend gemaakt welke straf hij eist tegen een chauffeur die in 2024 een dodelijk ongeval veroorzaakte in Amsterdam. Zijn oproep aan werkgevers van beroepschauffeurs is mogelijk nog indrukwekkender.

De Inspectie Leefomgeving en Transport is blij met een voorstel voor de implementatie van de EU-richtlijn milieucriminaliteit die meer mogelijkheden geeft voor de bestrijding van milieucriminaliteit, maar maakt zich zorgen over de aanpak van afvalcriminaliteit.

Stichting Afvaloven Nee eist dat de omgevingsvergunning van de Reststoffenenergiecentrale van Omrin in Harlingen wordt ingetrokken of geschorst. De installatie zelf moet wat de stichting betreft onmiddellijk worden stilgelegd.

De milieuomnibus moet het leven makkelijker maken voor Europese bedrijven. Daarbij is het wel zaak dat de Commissie niet het kind met het badwater weggooit.

Een transportbedrijf is begonnen om zo’n 282 ton illegaal gestort afval vanuit Tsjechië terug te brengen naar Duitsland. Dit vindt plaats op kosten van de Duitse autoriteiten.

Indaver mag zijn waterzuiveringsinstallatie in de haven van Antwerpen uitbreiden én lozingsnormen voor Pfas blijven overeind voor het bedrijf.

Er zijn voldoende juridische instrumenten om milieucriminaliteit aan te pakken, maar door uitvoeringsproblemen en beperkte capaciteit ontbreekt het toch vaak aan effectieve handhaving. 

Met nieuwe wetgeving omtrent verpakkingen wil Duitsland niet alleen de recyclingcijfers verhogen, maar ook meer doen op het gebied van preventie.

Na een mislukte aanbesteding voor een ondergronds afvaltransportsysteem koos de gemeente Schiedam voor een Europese onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking. Daarbij heeft de gemeente steken laten vallen, maar de resulterende overeenkomst mag wel doorgaan.

De Europese Unie moet tegen 2040 90 procent minder broeikasgassen uitstoten dan in 1990. Daar heeft het Europees Parlement met een ruime meerderheid voor gestemd. Ook is het EU-emissiehandelssysteem ETS2 uitgesteld.

De nationale ombudsman vindt de gemaakte afspraken over de stortplaats bij Lagun op Bonaire onacceptabel en is een onderzoek gestart, onder meer naar de zorgplicht van beide overheden.

De bestuurlijke geldboetes die het Vlaams gewest aan Indaver en Sleco had opgelegd, vanwege het verbranden van te veel afval, heeft het Vlaamse Handhavingscollege geschrapt.

Het liefst houdt Eindhoven vast aan haar zero-emissiebeleid en wil de gemeente geen uitzonderingen maken. Niet voor de bedrijven aan de Hallenweg en eigenlijk ook niet voor De Kade, waar een papierrecycler is gevestigd. 

De Autoriteit Consument en Markt beoordeelt een wetsvoorstel voor duurzaamheidsclaims als grotendeels uitvoerbaar en handhaafbaar. Er zijn echter wat aandachtspunten, voor zowel de Nederlandse als de Europese wetgever.

Bij een aanrijding met een vuilniswagen van Dar kwam vorig jaar een jonge vrouw om het leven. Omdat niet exact kan worden vastgesteld wat er is gebeurd, wordt de chauffeur vrijgesproken van onvoorzichtig rijgedrag.

Een IT-bedrijf dat met andere bedrijven afspraken gemaakt lijkt te hebben om elkaar medewerkers niet in dienst te nemen ligt onder de loep van de Autoriteit Consument en Markt. Andere sectoren die kampen met een krappe arbeidsmarkt, zoals de afval- en recyclingsector, zijn gewaarschuwd.

De Europese Commissie heeft een vrijwillige norm vastgesteld voor permanente koolstofverwijdering. Interessant voor afvalbedrijven, maar op termijn ook voor bedrijven die zich bezighouden met biobased bouwen.

Te veel dioxine uitstoten, en hierover onvoldoende en te laat informeren. Omdat AEB zich daar schuldig aan maakte, kreeg het een last onder dwangsom opgelegd van de Omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied. 

Omrin heeft aangifte gedaan bij de politie nadat drie inzamelaars deze week in Oude Pekela zijn bedreigd door een inwoner.

Gemeenten en publieke afvalbedrijven hebben geprobeerd om onder de inzameling en verwerking van afgedankte lachgascilinders uit te komen met een beroep op de Opiumwet. Bij de rechter kregen ze echter ook op dit punt nul op rekest.

De Staat heeft niet onrechtmatig gehandeld door een verbod in te voeren op lachgas en kon de gevolgen hiervan voor de afvalsector ook niet overzien. Dat concludeert de rechtbank Den Haag in een bodemprocedure. Een teleurstellende uitspraak voor gemeenten en publieke afvalbedrijven. 

Het blijkt voor velen moeilijk te bevatten: hoe kan handelen vanuit goede bedoelingen ooit onrechtmatig zijn? Tja ... Soms gelden er nu eenmaal regels die andere belangen beschermen. Maar het komt ook voor dat men elkaar niet goed heeft begrepen (of heeft willen begrijpen). Ook de rechter is mogelijk soms snel in een oordeel. Ter lering: een voorbeeld uit de recente rechtspraak. 

Even leek het erop dat de Inspectie Leefomgeving en Transport met een last onder dwangsom een hoger statiegeldbedrag voor blikjes en flesjes zou afdwingen. Maar Verpact wist dat op het laatste moment af te wenden met een nieuw plan van aanpak. 

Bij de beoordeling van een afvalstof onder de Evoa moet Nederland zelf een oordeel vellen; de kwalificatie van een buitenlandse inspectiedienst kan niet klakkeloos gevolgd worden. Ook bij het identificeren van een overtreder heeft de overheid steken laten vallen.

Het riet dat onder meer afkomstig is van daken, gebruikt een veehouder als bodembedekking in stallen en als absorberende laag onder mestopslagen. Na gebruik rijdt hij het riet, samen met de mest, uit over zijn weilanden. Dat lijkt wellicht een normale agrarische bedrijfsvoering, maar van de Friese omgevingsdienst Fumo kreeg hij een last onder dwangsom opgelegd. Tot onvrede van de veehouder. 

Afvalcoaches, containers met citroengeur, of gewoon boetes uitdelen: gemeenten proberen alles om bijplaatsingen aan te pakken. Maar die inzet is niet altijd terug te zien in de cijfers. 

Een recycler van offshore metalen had al toestemming voor de export van schroot, maar wilde met een voorlopige voorziening een oordeel van de rechter afdwingen dat überhaupt geen toestemming nodig was. De voorzieningenrechter ging daar echter inhoudelijk niet op in, omdat deze vraag in een bodemprocedure thuishoort. 

Gemeentelijke partijen stemden afgelopen voorjaar overtuigend voor nieuwe afspraken met het verpakkend bedrijfsleven over de inzameling van verpakkingsafval. Over de technische uitwerking van die afspraken worden ze binnenkort bijgepraat. Dat kan nog best spannend worden, want the devil is in the details.

De provincie Zuid-Holland knalde met de handhavingszweep tegen een bedrijf dat carbon black produceert. Het bedrijf zou te veel zwaveldioxide uitstoten. Maar het bedrijf zou dusdanig omvangrijke maatregelen moeten treffen om die uitstoot te verminderen, dat de vraag rijst of de handhaving nog wel evenredig is. 

Veel gemeenten handhaven fors op het bijplaatsen van afval. Den Haag is daar al jarenlang een goed voorbeeld van. Meestal vindt de rechter dat de gemeente de boete terecht heeft uitgedeeld. Maar bij goed verweer is dat geen uitgemaakte zaak. 

Het zal niemand verbazen dat de inwerkingtreding van de Omgevingswet en het Besluit activiteiten leefomgeving per 1 januari 2024 ook gevolgen heeft voor de handhaving van milieuregels voor afvalbedrijven. Vooral het bepalen of een activiteit vergunningplichtig is, blijkt puzzelen geblazen.

Verrichten gemeenten met de inzameling en (na)scheiding van huishoudelijk verpakkingsafval een economische activiteit? Deze vraag staat centraal in verschillende rechtszaken tussen naar schatting tientallen gemeenten en de Belastingdienst over bijdragen die gemeenten uit het Btw-compensatiefonds hebben ontvangen. Mogelijk mag een gerechtshof hier later dit jaar opnieuw een oordeel over gaan vellen. 

Voor Milieu Service Nederland was het een totale verrassing: de opzegging van PreZero van hun dik twintig jaar durende samenwerking rond de inzameling van bedrijfsafval. Ook was het afvalbedrijf boos. Want de voorgestelde opzegtermijn was te kort om op tijd een opvolger te vinden voor bijna 11.000 adressen. Gaat PreZero er straks met die klanten vandoor? In een kort geding sprak MSN de vrees uit "in de afgrond" te vallen.

Op 2 oktober 2024 besliste de voorzieningenrechter van de Raad van State dat de export van geshredderde luchtbanden vanuit Nederland naar India krachtens de Evoa onder B3140 (dus groene lijst) - voorlopig - mag plaatsvinden. Een interessante zaak met vermeldenswaardige overwegingen die ik u niet wil onthouden.

In Vakblad Afval! van augustus 2020 schreef ik over een (mislukte) handhavingszaak tegen een afvalbedrijf op Heijplaat. Het bedrijf werd door de provincie Zuid-Holland aangesproken vanwege overlast door vliegen in de woonomgeving. Dat gebeurde op basis van een vergunningsvoorschrift én de algemene zorgplicht.

Moeten gemeenten wel of geen btw in rekening brengen voor de gescheiden inzameling en/of nascheiding van huishoudelijk verpakkingsafval? Een antwoord op deze vraag lijkt niet zo eenvoudig, gezien de verschillende gerechtelijke uitspraken. Met een uitspraak in hoger beroep van het Gerechtshof Amsterdam is er weer een zienswijze bijgekomen.

De Nederlandse douane blokkeerde de export van zogeheten kraftzakken van Rotterdam naar India, omdat dit geen gewone 'groene lijst'-stof betreft, maar een samengestelde stof. De exporteur probeerde echter een uitweg te vinden, om de zakken toch onder de 'groene lijst' te kunnen exporteren. 

Een recyclingbedrijf op Urk slaat piepschuim in de buitenlucht op en een buurbedrijf uit zijn zorgen hierover. De gemeente pakte de handhaving slechts deels en - in de ogen van de voorzieningenrechter - niet voortvarend genoeg op. Tot irritatie van de rechter. 

Het bedrijf KMS wilde een schip voor reparatiewerkzaamheden naar China transporteren. De Nederlandse overheid blokkeerde dit transport, omdat ze het schip als afvalstof beschouwde. Om de blokkade op te heffen, stapte het bedrijf naar de rechtbank. De 'restrechter' van rechtbank Den Haag wees de vordering af. 

Aan een bedrijf is in 2006 een omgevingsvergunning verleend om groenafval en vloeibare organische reststoffen te be- en verwerken. Na het vaststellen van nieuwe best beschikbare technieken wilde de provincie Noord-Brabant dat het bedrijf de omgevingsvergunning zou actualiseren, maar het bedrijf weigerde dit te doen. Tegen een ambtshalve actualisatie ging het bedrijf in beroep.