Nadat de Italiaanse overheid definitief een klap heeft gegeven op haar nieuwe begrotingswet is de heffing op primair plastic in het land voor de achtste (!) keer uitgesteld.

Een met restmaterialen frauderende medewerker van PVC-producent Shin-Etsu kan na zijn ontslag op staande voet een miljoen euro aan vergoedingen definitief op zijn buik schrijven.

Met een verplichte terugname voor wegwerpvapes en een duidelijk logo op inzamelmiddelen wil de Duitse regering het risico op batterijbranden verminderen.

Een nieuw verkeersbord maakt vanaf 1 januari 2026 eenduidig dat bestuurders een zone betreden waar voertuigen met uitstoot van schadelijke stoffen beperkt of geen toegang hebben.

Het systeem achter het VTH-stelsel wordt versterkt, maar dat is nog niet altijd terug te zien in de dagelijkse praktijk. Verbetering is een zaak van lange adem, gezien de hoeveelheid betrokken partijen.

Voormalig eigenaar van Biodiesel Kampen Cees B. heeft 5,1 miljoen euro terugbetaald aan de overheid. Het geld is afkomstig van fraude binnen zijn bedrijf.

Wat is de impact van de EU-Richtlijn wegwerpplastics? En hoe moeten einde-afvalcriteria voor plasticafval eruit zien? De Europese Commissie hoort het graag.

Heineken Nederland moet een boete van 1,5 miljoen euro betalen, omdat het in de eerste twee weken na de uitbreiding van statiegeld nog blikjes zonder statiegeld vulde en op de markt bracht. 

De rechtbank Rotterdam oordeelt dat een gecertificeerd immobilisaat bij afgifte al een product kan zijn en dus niet met een Eural maar met GN-code gemeld moet worden, en veroordeelt een bedrijf voor gebrekkige begeleidingsbrieven bij bodemas. De boete: 3.000 euro geheel voorwaardelijk.

Over de heffingen op het verbranden en storten van afval op de wat langere termijn mag dan nog veel onduidelijkheid bestaan, het tarief voor afvalstoffenbelasting en de CO2-heffing voor afvalverbrandingsinstallaties in 2026 staat vast.

De EU-regels ter voorkoming van microplasticvervuiling door plastic korrels zijn in werking getreden. De regels gelden voor alle bedrijven die jaarlijks 5 ton of meer plastic korrels verwerken.

Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat heeft het voornemen om enkele wijzigingen door te voeren in de stuifklassenlijst in een bijlage van het Besluit activiteiten leefomgeving.

Innovatieve scale-ups grijpen nogal eens naast subsidie, omdat ze onder het Europese staatssteunrecht kwalificeren als ‘onderneming in moeilijkheden’ en dan niet door de overheid overeind mogen worden gehouden. Het demissionaire kabinet wil dit doorbreken.

De gevolgen van Tata Steels plan voor een schoner, groen en circulair productieproject zijn volgens de Commissie mer onvoldoende in beeld voor de leefomgeving en het milieu. Dit terwijl duidelijkheid hierover cruciaal is voor de besluitvorming hierover. En is er niet meer circulair schrootgebruik mogelijk?

Krimphoezen en spanbanden voor pallets krijgen, als het aan de Europese Commissie ligt, een vrijstelling van de zwaarste hergebruikdoelstellingen uit de verpakkingen- en verpakkingsafvalverordening van de EU.

België en Duitsland worden door de Europese Commissie op het matje geroepen omdat ze de Europese regels niet goed of snel genoeg implementeren.

Het kabinet heeft verduidelijkt welke afvalstromen kunnen worden ingezet voor hernieuwbare energie. Het maakt de dunne scheidslijn duidelijk welk afval opgewaardeerd kan worden als grondstof, en welke als brandstof.

Afvalcriminaliteit neemt sterk toe en de scheidslijn tussen legale en illegale activiteiten is vervaagd, doordat steeds meer misdrijven volgens Europol vanuit reguliere afvalbedrijven worden gepleegd.

Nadat de nieuwe rekenmethode over de recyclingbijdrage van isolatieglas is vastgesteld, is inmiddels ook de algemeen verbindend verklaring voor vlakglas definitief.

De aanpak van batterijbranden kan met nationale initiatieven. Maar uit de Europese regelgeving volgt dat ook de Europese Commissie actie moet ondernemen.

Even leek het erop dat de Inspectie Leefomgeving en Transport met een last onder dwangsom een hoger statiegeldbedrag voor blikjes en flesjes zou afdwingen. Maar Verpact wist dat op het laatste moment af te wenden met een nieuw plan van aanpak. 

Bij de beoordeling van een afvalstof onder de Evoa moet Nederland zelf een oordeel vellen; de kwalificatie van een buitenlandse inspectiedienst kan niet klakkeloos gevolgd worden. Ook bij het identificeren van een overtreder heeft de overheid steken laten vallen.

Het riet dat onder meer afkomstig is van daken, gebruikt een veehouder als bodembedekking in stallen en als absorberende laag onder mestopslagen. Na gebruik rijdt hij het riet, samen met de mest, uit over zijn weilanden. Dat lijkt wellicht een normale agrarische bedrijfsvoering, maar van de Friese omgevingsdienst Fumo kreeg hij een last onder dwangsom opgelegd. Tot onvrede van de veehouder. 

Afvalcoaches, containers met citroengeur, of gewoon boetes uitdelen: gemeenten proberen alles om bijplaatsingen aan te pakken. Maar die inzet is niet altijd terug te zien in de cijfers. 

Een recycler van offshore metalen had al toestemming voor de export van schroot, maar wilde met een voorlopige voorziening een oordeel van de rechter afdwingen dat überhaupt geen toestemming nodig was. De voorzieningenrechter ging daar echter inhoudelijk niet op in, omdat deze vraag in een bodemprocedure thuishoort. 

Gemeentelijke partijen stemden afgelopen voorjaar overtuigend voor nieuwe afspraken met het verpakkend bedrijfsleven over de inzameling van verpakkingsafval. Over de technische uitwerking van die afspraken worden ze binnenkort bijgepraat. Dat kan nog best spannend worden, want the devil is in the details.

De provincie Zuid-Holland knalde met de handhavingszweep tegen een bedrijf dat carbon black produceert. Het bedrijf zou te veel zwaveldioxide uitstoten. Maar het bedrijf zou dusdanig omvangrijke maatregelen moeten treffen om die uitstoot te verminderen, dat de vraag rijst of de handhaving nog wel evenredig is. 

Veel gemeenten handhaven fors op het bijplaatsen van afval. Den Haag is daar al jarenlang een goed voorbeeld van. Meestal vindt de rechter dat de gemeente de boete terecht heeft uitgedeeld. Maar bij goed verweer is dat geen uitgemaakte zaak. 

Het zal niemand verbazen dat de inwerkingtreding van de Omgevingswet en het Besluit activiteiten leefomgeving per 1 januari 2024 ook gevolgen heeft voor de handhaving van milieuregels voor afvalbedrijven. Vooral het bepalen of een activiteit vergunningplichtig is, blijkt puzzelen geblazen.

Verrichten gemeenten met de inzameling en (na)scheiding van huishoudelijk verpakkingsafval een economische activiteit? Deze vraag staat centraal in verschillende rechtszaken tussen naar schatting tientallen gemeenten en de Belastingdienst over bijdragen die gemeenten uit het Btw-compensatiefonds hebben ontvangen. Mogelijk mag een gerechtshof hier later dit jaar opnieuw een oordeel over gaan vellen. 

Voor Milieu Service Nederland was het een totale verrassing: de opzegging van PreZero van hun dik twintig jaar durende samenwerking rond de inzameling van bedrijfsafval. Ook was het afvalbedrijf boos. Want de voorgestelde opzegtermijn was te kort om op tijd een opvolger te vinden voor bijna 11.000 adressen. Gaat PreZero er straks met die klanten vandoor? In een kort geding sprak MSN de vrees uit "in de afgrond" te vallen.

Op 2 oktober 2024 besliste de voorzieningenrechter van de Raad van State dat de export van geshredderde luchtbanden vanuit Nederland naar India krachtens de Evoa onder B3140 (dus groene lijst) - voorlopig - mag plaatsvinden. Een interessante zaak met vermeldenswaardige overwegingen die ik u niet wil onthouden.

In Vakblad Afval! van augustus 2020 schreef ik over een (mislukte) handhavingszaak tegen een afvalbedrijf op Heijplaat. Het bedrijf werd door de provincie Zuid-Holland aangesproken vanwege overlast door vliegen in de woonomgeving. Dat gebeurde op basis van een vergunningsvoorschrift én de algemene zorgplicht.

Moeten gemeenten wel of geen btw in rekening brengen voor de gescheiden inzameling en/of nascheiding van huishoudelijk verpakkingsafval? Een antwoord op deze vraag lijkt niet zo eenvoudig, gezien de verschillende gerechtelijke uitspraken. Met een uitspraak in hoger beroep van het Gerechtshof Amsterdam is er weer een zienswijze bijgekomen.

De Nederlandse douane blokkeerde de export van zogeheten kraftzakken van Rotterdam naar India, omdat dit geen gewone 'groene lijst'-stof betreft, maar een samengestelde stof. De exporteur probeerde echter een uitweg te vinden, om de zakken toch onder de 'groene lijst' te kunnen exporteren. 

Een recyclingbedrijf op Urk slaat piepschuim in de buitenlucht op en een buurbedrijf uit zijn zorgen hierover. De gemeente pakte de handhaving slechts deels en - in de ogen van de voorzieningenrechter - niet voortvarend genoeg op. Tot irritatie van de rechter. 

Het bedrijf KMS wilde een schip voor reparatiewerkzaamheden naar China transporteren. De Nederlandse overheid blokkeerde dit transport, omdat ze het schip als afvalstof beschouwde. Om de blokkade op te heffen, stapte het bedrijf naar de rechtbank. De 'restrechter' van rechtbank Den Haag wees de vordering af. 

Aan een bedrijf is in 2006 een omgevingsvergunning verleend om groenafval en vloeibare organische reststoffen te be- en verwerken. Na het vaststellen van nieuwe best beschikbare technieken wilde de provincie Noord-Brabant dat het bedrijf de omgevingsvergunning zou actualiseren, maar het bedrijf weigerde dit te doen. Tegen een ambtshalve actualisatie ging het bedrijf in beroep.  

De strafkamer van de rechtbank Rotterdam deed op 31 januari 2024 uitspraak in een klassiek voorbeeld van een goedbedoelde actie van een recyclingbedrijf, waarbij - helaas - de bepalingen van de Europese verordening overbrenging afvalstoffen (Evoa) niet correct werden nageleefd. 

Soms komt het bevoegd gezag voor een moeilijke keuze te staan en daardoor ook een vergund bedrijf. Een recente uitspraak van de Rechtbank Oost-Brabant laat een mooi voorbeeld zien.