Zeeuwse gemeenten passen gemeenschappelijke regeling aan. Een overname van de Zeeuwse Reinigingsdienst (ZRD) door het Openbaar Lichaam Afvalstoffenverwijdering Zeeland (Olaz) lijkt daarmee een kwestie van tijd.

Dar Milieu verhuist definitief naar Sita Nederland. De afvalbedrijven bereikten al overeenstemming, nu zijn ook de aandeelhouders akkoord.

De installaties die Shanks in Rotherham heeft gebouwd voor de behandeling van restafval uit de gemeenten Barnsley, Doncaster en Rotherham zijn klaar voor gebruik.

Haarlem wil de scheidingspercentages opkrikken door afval zo vroeg mogelijk te scheiden. De Vang-doelstellingen van 2020 zijn nog een brug te ver.

Na een succesvolle proef in Charlois en Delfshaven kunnen vanaf juli 2015 bewoners uit alle Rotterdamse gebieden een ondergrondse restafvalcontainer adopteren.

Utrecht wil de komende vier jaar overgaan op Het Nieuwe Inzamelen. Er komen ondergrondse containers en de zakken verdwijnen uit het straatbeeld. De stad streeft in 2020 naar 100 kilo restafval per inwoner per jaar.

Participatiefonds Duurzame Economie Noord-Holland (PDENH) verstrekt samen met private investeerders 1,2 miljoen euro aan een bedrijf dat thermo-elektrische systemen ontwikkelt die een substantiële terugwinning van restwarmte van hoge temperaturen mogelijk maken. Een techniek die ook kan worden toegepast bij afvalverbranding.

Het Interprovinciaal Overleg (Ipo) vraagt staatssecretaris Wilma Mansveld om scherper toezicht op het correct gebruik van de Eural-codes bij grensoverschrijdende afvoer van (bewerkte) slibstromen.

Vandaag stemt het Europese Parlement over een voorstel vanuit eigen kring over de vormgeving van de circulaire economie. De kritiek op het voorstel is de afgelopen dagen flink toegenomen.

De groeiende wereldbevolking, veranderde levensstijlen, urbanisatie en economische activiteiten leggen een steeds grotere druk op de natuurlijke hulpbronnen en het milieu. Reden waarom natuurbeheer een belangrijke plek moet innemen in de nieuwe Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties (VN).

De poorttarieven voor het storten van een ton niet-gevaarlijk afval zijn licht gestegen in het Verenigd Koninkrijk.

De overeenkomst over een afvalbeheersbijdrage voor autobanden die een belangrijke meerderheid van de producenten en importeurs van autobanden eerder vrijwillig sloot, is algemeen verbindend verklaard.

Afgelopen jaar zamelde Nederland maar liefst 87 ton kilogram fietsaccu's in via een nieuw inzamelnetwerk.

Bedrijven die met grote hoeveelheden gevaarlijke stoffen werken maar voorheen niet onder het Besluit risico's zware ongevallen (Brzo) vielen, kunnen wel onder het nieuwe besluit vallen.

Het Nederlandse bedrijf The Waste Transformers gaat in Sierra Leone energie opwekken uit vuilnis.

De eerste set brancheverduurzamingsplannen zijn er. Eindelijk. Het KIDV is tevreden. “Het was een behoorlijke tour de force . Maar er is een sneeuwbal gaan rollen.”

Consumenten ergeren zich behoorlijk aan ogenschijnlijk zinloze verpakkingen. Liefst vier op de tien consumenten ergert zich aan de komkommer in plastic.

Waar KIDV-directeur Hester Klein Lankhorst steil van achteroversloeg? Dat is toch wel het doel voor het gebruik van 20 procent r-pet in bakjes. “De rest is ook heel mooi, maar dit doel is zo ontzettend vooruit lopend in Europa en creërt een markt in kunststof. Dat vind ik echt heel mooi.”

Tijdens een FoodBattle in Wageningen gooiden studenten ruim 61 procent minder eten weg dan normaal. Gemiddeld werd er door deelnemers 40 procent minder voedsel weggegooid.

Europa debatteert over de circulaire economie. Aan de orde zijn onder meer bindende targets voor grondstoffenefficiëntie en recycling. Waar de een waakt voor overregulering, pleit de ander voor heldere afspraken op milieugebied.

Op 1 januari 2003 zijn de beleidsregels ten aanzien van verpakking en vervoer van asbesthoudende grond versoepeld. In bepaalde gevallen mag het vervoer in plaats van in 'big bags' plaatsvinden in gesloten kippers. Nadeel hiervan is de verontreiniging van met name de binnenkant van het voertuig en de onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid hiervoor.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.

Dit jaar zal de Stimuleringsregeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP) ingaan. Onderzoek door het Bureau AOO en het Milieu- en Natuurplanbureau van het RIVM naar de te verwachten effecten laat zien dat de regeling vooral een stimulans zal zijn voor investeringen in nieuwe verbrandingscapaciteit met een hoog rendement. Voor bestaande AVI's biedt de MEP weinig perspectief.