Een Europees onderzoeksproject gaat kijken of afval van voedselproducten omgezet kan worden in duurzame grondstoffen met een hoge economische waarde.

Handhavende instanties leunen voor het toezicht soms op een certificaat dat een bedrijf heeft. Maar in de praktijk blijkt op certificaten en op de bedrijven die de certificaten vertrekken en controleren heel wat aan te merken. Marktwerking zorgt ervoor dat ook in de certificerende sector de klant veel in de melk kan brokkelen.

Consumenten kunnen in winkelcentrum Hoog Catharijne in Utrecht hun oude elektrische apparaten en spaarlampen inleveren in een heuse winkel. Het is tijdelijk, want de pop-up inlevershop is in maart weer weg.

Ook de Hoge Raad vindt dat carbon black een afvalstof is en daarmee dat de opslag ervan door de Driessen Groep onrechtmatig was. De veroordeling blijft in stand, maar de boete wordt iets verlaagd.

Het Europese Hof heeft in hoger beroep bepaald dat de Stichting Natuur en Milieu geen belanghebbende partij is om milieubeleid bij de Europese Commissie af te dwingen.

In de tweede week van januari is de gemeente Lingewaard overgegaan op een inzamelsysteem met een duocontainer.

De energiecentrale in Nijmegen heeft het plan ingediend om twee nieuwe productie-eenheden te plaatsen van totaal 28 MW, die draaien op schone biomassa.

Het college van de gemeente Venlo heeft het plan om vanaf 2017 in de stad 'omgekeerd' te gaan inzamelen. Vanaf maart start de inzameling van PMD al.

Met een nieuwe campagne en inzamelmethode wil de gemeente Haarlem het scheidingspercentage opkrikken.

Inwoners van de grote gemeenten in Nederland betalen in 2015 gemiddeld iets minder aan reinigingsheffing. De trend van de afgelopen jaren zet daarmee door.

Het Vlaamse bedrijf Befra Belgium voor pompen en pomponderdelen heeft haar mobiele slibontwateringsactiviteiten afgestoten naar Indaver Impex.

Op industrieterrein Chemelot komt een fabriek voor circulaire polymeren.

Producent van isolatiemateriaal Rockwool gaat samenwerken met Weelec aan duurzaamheid.

Het bijstoken van biomassa en hout in energiecentrales draagt niet of nauwelijks bij aan het milieu. Afval kan beter ingezet worden als grondstof dan als brandstof.

De Britse overheid ontkent dat het milieuministerie Defra een stap terug doet uit het afvalbeleid. Volgens branchevereniging Resource Association mist de overheid echter visie en ambitie.

In vijf van de acht Circulus-Berkelgemeenten worden drankenkartons sinds januari ingezameld in combinatie met kunststof verpakkingsafval.

In het kader van de campagne 'I love afval scheiden' verspreidt Cyclus lespakketten voor basisscholen.

Van alle overheidsuitgaven aan afvalinzameling en -verwerking is het overgrote deel afkomstig van gemeenten.

Minister Kamp van Economische Zaken verwacht niet dat het nodig is om geld uit de SDE+ in buitenlandse projecten te steken, maar waarschuwt wel dat dit onder Europese regelgeving niet verboden kan worden.

AEB voert als gevolg van de brand in november tijdelijk geen afval uit het VK in.

'Goed' aanbesteden (door opdrachtgevers) en 'accuraat' inschrijven (door inschrijvers) laat zich enkel in de praktijk leren. Kennis van de aanbestedingsregels is daarbij vanzelfsprekend nodig. Ook de jurisprudentie is belangrijk, met name omdat in uitspraken van rechters en arbiters duidelijke 'tips en valkuilen' zijn te vinden. Een korte 'tour d' horizon' langs voor de afvalbranche belangrijke uitspraken.

Op 1 januari 2003 zijn de beleidsregels ten aanzien van verpakking en vervoer van asbesthoudende grond versoepeld. In bepaalde gevallen mag het vervoer in plaats van in 'big bags' plaatsvinden in gesloten kippers. Nadeel hiervan is de verontreiniging van met name de binnenkant van het voertuig en de onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid hiervoor.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.