Jenaplanschool De Brug, in de Utrechtse wijk Lombok heeft een nieuwe manier gevonden om aan computers te komen: lege cartridges sparen.

Pers- en containerspecialist KTK heeft een nieuw hoofdkantoor betrokken aan de Marconiweg in Zeewolde.

De Katholieke Universiteit Nijmegen en het Universitair Medisch Centrum St. Radboud krijgen nieuwe milieuvoorschriften. Beide instellingen hebben bij de provincie Gelderland een aanvraag ingediend die gaat gelden voor de hele campus.

PBNA heeft het Poly-Milieu Zakboekje uitgegeven. In deze uitgave staan korte en bondige omschrijvingen van begrippen en systemen.

Gerard Bonenkamp in De Meern wordt de regiovesting van Pols Zuidland. Vanaf nu biedt Gerard Bonenkamp zijn diensten aan onder de naam Bonenkamp Turf Care.

Gedeputeerde Staten van Noord-Holland kiezen in principe voor privatisering van NV Afvalzorg, dat nu nog 100 procent eigendom van de provincie is.

De Stichting Stimular heeft een nieuw factsheet uitgegeven: 'Milieukostenblad voor het schildersbedrijf'.

De VROM-raad stelt vast dat Nederland geen koploperspositie meer heeft bij de totstandkoming van het Europese milieubeleid. Wel kan Nederland in de toekomst nog een belangrijke rol spelen, door op te treden in coalities met andere landen.

De Stichting Knapzak start in februari een proef bij 160 Nederlandse bedrijven met haar folie-inzamelprogramma.

HCI Chemicals Benelux en AVR-Industrial Services gaan voortaan samen oplossingen bieden voor de problemen in de reiniging van pijpleidingen.

Het Maastrichtse bedrijf Vredestein Rubber Resources B.V. heeft het ISO 14001 certificaat ontvangen.

Vanaf 1 februari zijn activiteiten van ICS overgenomen door PLUS Integration Transport Solutions.

Met de oprichting van de NV Milieuservices AVR - Capelle aan den IJssel is de reinigingsdienst van die gemeente verzelfstandigd om op termijn overgenomen te worden door de AVR.

Minister Pronk vroeg zich afgelopen lente tijdens een overleg met de vaste Tweede Kamer Commissie van VROM hardop af waarom 'we hier eigenlijk over de scheidingcijfers van 1997 zitten te praten'.

Afvalinzamelaar Van Gansewinkel heeft zijn positie in de Randstad verder verstevigd door overname van Snelbak/Avac uit Amsterdam en GRM uit 's Graveland.

Tijdens controles op de naleving van de Wet Milieugevaarlijke stoffen (Wms) in 1997 en 1998 heeft de Inspectie Milieuhygiëne geconstateerd dat de naleving nogal eens tekort schoot.

Orion uit Drachten heeft de PCB-verwerkende bedrijven Fabricom en Watco uit België en Etrinsa uit Spanje voor de rechter gedaagd voor het onrechtmatig gebruik van een door hen ontwikkeld proces voor het verwerken van gevaarlijk chemisch afval.

Carpet Recycling Europe (CRE) gaat 's werelds eerste automatische sorteerfabriek voor gebruikte tapijten bouwen.

Nederland heeft sinds 1 januari een deeltijd hoogleraar Afvalmanagement. Het International Institute for Infrastructural, Hydraulic and Environmental Engineering (IHE) in Delft heeft hiervoor de heer ir. E.J. van Heugten benoemd op een nieuwe leerstoel.

Hergebruik van kunststof afval is al tijden het grootse probleem in recyclingland. De vele soorten kunststof die voor recycling in aanmerking komen, mengen onderling vaak slecht. Het gevolg is dat gerecycled plastic een lage kwaliteit heeft en alleen gesc

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.

Het is niet best gesteld met de arbeidsomstandigheden van mensen die met verontreinigde grond werken. Uit onderzoek door de Arbeidsinspectie blijkt dat veel bedrijven de veiligheidseisen onvoldoende naleven. Tegelijkertijd is gebleken dat de regelgeving ingewikkeld en niet altijd even efficiënt is. Vandaar dat alle beroepsgroepen de koppen bij elkaar hebben gestoken en nu werken aan een boekje met zelf ontwikkelde regels en afspraken.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 3: verwerken van huisvuil met een autoclaaf.