Een consortium wil voor zo'n 900 miljoen euro een eerste Nederlandse fabriek gaan bouwen, die silicium levert voor zonnepanelen en batterijen. De fabriek moet ook silicium gaan recyclen.

Almere wordt in 2024 de zevende stad waar het samenwerkingsverband OpenWaste actief is.

Mogelijke maatregelen voor asfaltcentrales om de Best Beschikbare Technieken (BBT) toe te passen om emissies te reduceren, zijn niet vastgelegd in wet- of regelgeving.

Hoewel de Inspectie Leefomgeving en Transport de maatregelen van het Afvalfonds voor meer inzameling van plastic flessen goed vindt, gaat het niet snel genoeg. Daarom wil de inspectiedienst een last onder dwangsom opleggen.

PreZero heeft haar eerste zelfstandige duurzaamheidsverslag gepubliceerd.

Bio Energy Coevorden wil haar verwerkingscapaciteit meer dan verdubbelen, onder meer door mogelijk dierlijk materiaal te verwerken. De commissie mer adviseert de provincie Drenthe over de inhoud van de milieueffectrapportage.

De werknemers en vakbonden zijn er niet tevreden over, maar toch is er een akkoord gesloten over een nieuwe cao Beroepsgoederenvervoer.

Friesland lijkt voor Omrin te klein te worden. Steeds meer gemeenten van buiten de thuisregio overwegen zich aan te sluiten omdat ze verwachten de kosten te kunnen drukken en het milieurendement te kunnen verhogen.

In het Circulair Materialenplan wil de overheid de minimumstandaard versneld kunnen ophogen als er een nieuwe verwerkingsmethode beschikbaar is, zodat de markt van die techniek gebruik moet maken. Voor het zover is, zijn we wel jaren verder.

De leidraad van de overheid over wat nu wel of niet afval is, is vernieuwd. En heet dan meteen geen leidraad meer.

Het publieke afvalbedrijf Waardlanden heeft in Jürgen Rau een opvolger van directeur Hans van den Brule gevonden.

De transitie van het Landelijk Afvalbeheerplan naar een Circulair Materialenplan begint achter op schema te lopen. Onder andere het opstellen van een milieueffectrapport over nieuwe beleidsvoornemens kost meer tijd dan gedacht.

De wet geeft haar geen directe middelen om meer innamepunten voor statiegeldverpakkingen af te dwingen, maar demissionair staatssecretaris Vivianne Heijnen weigert de komende tijd op haar handen te gaan zitten.

Hoewel demissionair staatssecretaris Vivianne Heijnen de overgangstermijn voor een verbod op microplastics in cosmeticaproducten te lang vindt, kan ze deze termijn niet meer inkorten. Ook gaat ze in op hoe het PBL en CPB hun modellen toesnijden op de circulaire economie.

De Tweede Kamer zit sinds de verkiezingen vol nieuwe gezichten, en dat is in de vaste commissie Infrastructuur en Waterstaat niet anders. Wie voeren er voor de partijen het woord over afval en milieu?

Branchevereniging Veras ziet dat de problemen rond de afvoer van chroom-6 houdend staalschroot zich letterlijk en figuurlijk opstapelen bij sloopaannemers. Ook kan ze de houding van de ILT niet rijmen met de circulaire ambities van de overheid.

Voor de kerst zou duidelijk worden of een doorstart van Geesinknorba mogelijk is en met wie. Er lijkt een vanzelfsprekende kandidaat te zijn.

Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft bijna 1 miljoen mondneusmaskers laten vernietigen, vanwege de verstreken houdbaarheidsdatum.

Als Vlaamse afvalenergiecentrales onder het Europese emissiehandelssysteem EU-ETS worden gebracht, leidt dat op korte termijn vermoedelijk niet direct tot significant lagere CO2-emissies van afvalverbranding. Toch kan dit heel wat op gang brengen in de afvalketen.

Geminor heeft de eerste zending van refused-derived fuel (RDF) van Frankrijk naar Duitsland geleverd.

Ditmaal een zeer belangrijke uitspraak over de basisregel uit het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) dat van nuttige toepassing pas sprake is als ten minste 50% van het materiaal wordt teruggewonnen. Deze regel is door de rechter voor wat betreft shreddermetalen in strijd met Europese wetgeving geoordeeld.

http://www.afvalonline.nl/bericht?id=5517 ("Wijziging EVOA niet ingrijpend") luidde de titel van een bericht in Afval!. Het voorstel van de Europese Commissie om het aantal procedures te verlagen tot twee zal iedereen toejuichen. Toch is er een aantal zaken ingeslopen waar bijna iedereen overheen heeft gekeken.

Al jaren spelen tal van juridische geschillen tussen VROM en het bedrijfsleven over de EVOA. In het juridisch wapengekletter worden de gevolgen van een negatieve beslissing van VROM over het hoofd gezien, maar die kunnen aanzienlijk zijn. Dat heeft ook Kirkels mogen ondervinden. Het verhaal van David en Goliath.

Als het aan VROM ligt, kan het woord afval in 2050 uit de Van Dale worden geschrapt. Tegen die tijd hebben we immers geen afval meer, enkel grond- en brandstoffen. Dat ambitieuze doel stelt VROM in een lange termijnvisie voor het afvalbeleid. VROM ziet het proces als een soort transitie, vergelijkbaar met de energietransitie van EZ.

Diftar staat of valt met een waterdichte administratie. Dus werkt de EU al geruime tijd aan een eenduidige standaard voor de identificatie van de afvalcontainer. Helemaal bevredigend zal deze norm niet zijn, want ook in de toekomst bestaan de diverse chips, de barcode en de dotcode gebroederlijk naast elkaar. Deze dragers spreken dan echter wel een genormeerde taal en zijn te vinden op een vaste plaats.

Hij kreeg veel kritiek te verduren toen een jaar geleden de Rotterdamse Rekenkamer een weinig complimenteus rapport uitbracht over de leefbaarheid van de stad: wethouder Lucas Bolsius (CDA) van Wijken en Buitenruimte. Met de begrotingsbehandeling net achter de rug verdedigt hij zijn beleid, toont zich tevreden over de motie die om extra middelen voor een schone stad vraagt, maar hamert ook op de (bijbehorende) prijskaartjes. “Iets roepen, wat je niet waar kunt maken, is voor de burger alleen maar frustrerend.”

Dit keer een zeer recente uitspraak van de Raad van State in een bodemgeschil (van 22 oktober 2003; zaaknummer 2000100141). Het betrof een EVOA-zaak. Het ging om het uitvoeren van steekvast kalkslib naar Frankrijk. Bedoeling was het slib in z'n geheel in een cementoven nuttig toe te passen. De Afdeling komt echter tot de conclusie dat het hier niet om nuttige toepassing maar om verwijderen gaat.

Afval had de afgelopen weken weer even de aandacht in Brussel. Het parlement behandelde een wijzigingsvoorstel van de EVOA en de Commissie introduceerde een nieuwe Richtlijn voor batterijen. En er was nog een evaluatie van de Kaderrichtlijn afvalstoffen. Hoewel wat in de kantlijn, gaf dit laatste toch treffend aan dat harmonisatie van de lidstaten nog ver weg is. En dat terwijl er ook nog eens een flinke ledengroei aanstaande is.

'Zet jij even de brandstof buiten?' Als het aan New Energy Holland ligt, is dit over een aantal jaren een gevleugelde uitspraak. Want van restafval is prima brandstof te maken. De nieuwe brandstofkorrel heet NedCoal.

Nedcoal, een brandstof gemaakt uit huishoudelijk afval heeft zeker een kans van slagen. Grootste onzekerheid is de afzet mogelijkheid van de korrel en vooral de prijs die het oplevert.

Fraude of niet. Dat was de vraag waar de VROM-Inspectie een ondubbelzinnig antwoord op moest geven. Dus deed ze twee onderzoeken naar ontduiking van regelgeving bij de export van afvalstoffen. Het resultaat valt tegen.

De ene staatssecretaris is de andere niet. Dat blijkt als men de behandeling van het Bouwstoffenbesluit bekijkt en dan in het bijzonder de wijze waarop men tegen AVI-bodemas aankijkt.

Sinds vorig jaar woedt er een debat over het inzamelen van afbreekbare plastics bij het gft. De belangenorganisatie van plasticproducenten, BCPN, wilde graag. De gemeenten waren huiverig of ronduit afwijzend. VROM vroeg het AOO om advies. En dat werd eind oktober uitgebracht: Het kan, het mag, maar het is niet gewenst.

Het hing bijna twee jaar geleden al in de lucht: de samenwerking van alle Limburgse gemeenten op afvalgebied. Een uniek initiatief en zeker geen eenvoudige ambitie. Maar in het voorjaar van 2004 zal de nieuwe bundeling een feit zijn. Dit bleek op 17 september tijdens het traditiegetrouw door het AOO georganiseerde 'Gemeentelijk Afvalcongres' in Amersfoort.

Deze keer behandel ik een recente uitspraak van de Raad van State (13 augustus 2003; nr 199901635), waar ikzelf nauw bij betrokken ben geweest en die gaat over de toepassing van vliegas in een mijn in het voormalige Oost-Duitsland.

Dit voorjaar gingen in Utrecht voor het eerst reinigingsagenten de straat op. Om de bevolking aan de nieuwe regels te laten wennen, was hun optreden coulant. Dat werd gewaardeerd: ondanks de te verwachten protesten en bezwaren blijken de Domstedelingen vooral blij met deze bijzondere ordehandhavers.

Het schijnt onmisbaar voor mijn functioneren te zijn. Elke werkdag verschijnt er een knipselkrant op mijn scherm. Daar staan dan altijd serieuze berichten in. Dat kan ook niet anders want van de directie tot, eh, mij zeg maar, moet men het ermee doen. Zo'n knipselkrant, waar geen schaar meer aan knipt, gaat bij ons altijd over zaken die in de ruimste zin des woords het vervoer betreffen. Ineens heb je een dag dat je berichten met andere ogen ziet. Kijkt u mee?