Met acht van de twintig grote industriële vervuilers heeft demissionair minister Micky Adriaansens intentieverklaringen getekend om sneller minder CO2 uit te stoten. Afvalverbranders horen hier nog niet bij.

Op de werf van de Afvalstoffendienst Den Bosch is het veel te druk, maar ruimte om uit te breiden is er niet. Het college ziet maar één oplossing: het regionaal sorteercentrum voor afgedankte elektrische en elektronische apparaten moet wijken.

GP Groot start met de inzameling van steigernetten van bouwplaatsen, zodat ze gerecycled kunnen worden tot nieuwe circulaire bouwproducten.

Het opleggen van vezel-tot-vezeldoelstellingen voor specifieke textielproducten als aanvulling op de huidige, algemene vezel-tot-vezeldoelstellingen, lijkt geen goed idee. Het instellen van een minimumpercentage recyclaat in nieuwe textielproducten wel.

Nederland wil zich in Brussel hard maken voor textielproducten waar consumenten langer mee kunnen doen en die beter zijn te hergebruiken en repareren. Een onderzoek biedt handvatten voor concrete ontwerpeisen.

Het Programma Circulair Ambachtscentrum gaat zich vanaf nu richten op opschaling en ondersteuning van gemeenten. De subsidievorm wordt in 2024 mogelijk aangepast.

Hoewel het thema circulaire economie in alle provinciale coalitieakkoorden van 2023 aan bod komt, ontbreken specifiekere termen waarmee provinciebesturen meer circulariteit mogelijk willen maken.

Het Afvalfonds Verpakkingen hoeft niet te rapporteren hoeveel geld het overhoudt aan niet geretourneerd statiegeld, maar zodra de inzameldoelstelling van 90 procent wordt bereikt zal dat sowieso aanzienlijk minder zijn dan nu nog het geval is.

Hoe kan het dat na jarenlange probleemloze export van Nederlands PVC-recyclaat naar bestemmingen buiten de EU deze export nu stokt? Met het antwoord van de staatssecretaris op die vraag lijkt Vinylrecycling.com weinig op te schieten.

De Europese Commissie en Invest-NL hebben een overeenkomst ondertekend voor 750 miljoen euro aan investeringen in duurzame en innovatieve projecten in Nederland.

Na drie jaar testen heeft Lego besloten toch geen bouwsteentjes van gerecycled pet te gaan maken, omdat het geen CO2-winst oplevert.

In Heerenveen opent PreZero een inzamelpunt waar bedrijven uit Friesland hun elektronisch bedrijfsafval kunnen inleveren.

Coolrec heeft een overeenkomst gesloten met Ecosystem voor de recycling van boilers uit Noord-Frankijk.

Er is binnen de Europese Unie een overschot aan verbrandingscapaciteit. Daarom zouden er geen nieuwe afvalverbrandingsinstallaties meer gebouwd moeten worden.

De emissieheffing op het verbranden van afval speelt, naast duurzaamheid van verwerking en transport, een rol in de nieuw uitgeschreven aanbesteding voor het verwerken van restafval van Circulus.

De invoering van diftar blijkt effectief in Zwolle. In de eerste helft van 2023 is er al ruim 5 kton minder restafval aangeboden. Het tarief kan daardoor omlaag.

CO2-afvang en -opslag kan een bijdrage leveren aan de klimaatdoelen van Duitsland, maar er zijn ook valkuilen. De techniek zou daarom eerst in afvalverbrandingsinstallaties getest moeten worden.

De Europese Commissie heeft maatregelen aangenomen die het opzettelijk toevoegen van microplastics aan bijvoorbeeld kunstgrasvelden verbiedt. Daardoor moet een half miljoen ton minder microplastics in het milieu belanden.

Suez en mijnbouw- en metallurgiebedrijf Eramet willen in Duinkerke een industrieel complex bouwen voor het recyclen van lithium-ionbatterijen uit elektrische voertuigen.

Er is binnen de EU meer harmonisering nodig bij de recycling van afgedankte elektronica. De huidige EU-Richtlijn AEEA zou daarom een verordening moeten worden. Ook moeten inzamel- en recyclingdoelstellingen op de schop.

Misschien kent u Engels ('kreatief met kunststof bakken') al wel. Deze leverancier van milieuboxen is de David tussen de internationale Goliath's en kent een geschiedenis die zich laat lezen als een roman. Altijd zichzelf gebleven, heeft het menige concurrent overleefd.

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.