De transitie naar een circulaire economie heeft belangrijke ruimtelijke consequenties voor industrie-, haven- en bedrijventerreinen en de inrichting van steden.

In samenwerking met het Joint Research Center van de Europese Commissie heeft het kunststoffenteam van de Ovam een wiskundig model opgesteld om de recycling-efficiëntie van chemische recycling te bepalen.

Wetenschappers roepen op tot dringende maatregelen nu het aantal plasticdeeltjes in de oceaan de 170 biljoen overstijgt - en maar blijft groeien.

De geïnstalleerde plasticrecyclingcapaciteit in Europa in 2021 met een recordpercentage gegroeid, mede dankzij enorme investeringen. Ook Nederland laat meer van zich horen

Als Europa de eigen recyclingdoelstellingen voor plastic wil halen, moet er fors meer geld geïnvesteerd worden.

Ketenpartners hebben allemaal wel de wens om te komen tot een duurzamere plasticketen en minder gebruik van plastic, maar daarvoor moeten nog best wat hobbels worden genomen.

De vaste commissie van Infrastructuur en Waterstaat heeft een groot aantal vragen over het Nationaal Programma Circulaire Economie, waarbij uiteraard een groot aantal afval- en recyclinggerelateerde vragen.

Metaalrecycler Aurubis investeert 70 miljoen euro in een recyclinginrichting voor koper en nikkel op haar site in het Belgische Olen.

Een consortium van Nederlandse bedrijven wil in een paar jaar tijd meerdere fabrieken bouwen voor de productie van circulaire zonnepanelen met een hoog rendement.

Een Nederlands huishouden was afgelopen jaar gemiddeld 291 euro per jaar kwijt aan de afvalstoffenheffing. Dat is anderhalve procent meer dan in 2021. De kosten voor het beheer van huishoudelijk afval stegen nagenoeg even hard.

In de zorgsector valt volgens MVO Nederland op duurzaamheidsgebied veel winst te behalen, maar concreet is hiervan nog niet veel terug te zien.

Vanaf 15 maart kunnen bedrijven en kennisinstellingen die innoveren of investeringen doen om CO2-uitstoot te verminderen, hier weer subsidie voor aanvragen. Het kabinet stelt er 270 miljoen euro voor beschikbaar.

Het Duitse milieuministerie heeft een ontwerp voor een verordening ingediend, die de hoogte van de heffing op plastic producten voor eenmalig gebruik moet gaan bepalen.

Op kunststofflessen voor limonadesiroop hoeft geen statiegeld te zitten, ondanks dat het Besluit beheer verpakkingen hier iets anders over zegt.

Afgedankt textiel verdwijnt te vaak naar het buitenland, vindt Wieland Textiles. In de aanloop naar het rondetafelgesprek over de verduurzaming van de kledingindustrie roept de sorteerder de overheid op in te grijpen. H&M hoopt vooral op geharmoniseerd beleid in de EU.

De meeste EU-burgers zijn het eens met de gevaarlijke aard van microplastics. Bij bedrijven ligt dit percentage echter een stuk lager.

Dankzij vulgraadsensoren verwacht PreZero 30 procent minder inzamelkilometers te kunnen rijden in Arnhem.

De bouw van een nieuwe installatie voor lichte verpakkingen moet plasticrecycling in Oostenrijk stimuleren.

Attero gaat samen met andere bedrijven in de omgeving een samenwerking op het gebied van energie onderzoeken.

Een gemeente hoeft niet te onderzoeken of een afvalbedrijf in en om een specifieke woning stankoverlast veroorzaakt.

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.

Het is niet best gesteld met de arbeidsomstandigheden van mensen die met verontreinigde grond werken. Uit onderzoek door de Arbeidsinspectie blijkt dat veel bedrijven de veiligheidseisen onvoldoende naleven. Tegelijkertijd is gebleken dat de regelgeving ingewikkeld en niet altijd even efficiënt is. Vandaar dat alle beroepsgroepen de koppen bij elkaar hebben gestoken en nu werken aan een boekje met zelf ontwikkelde regels en afspraken.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 3: verwerken van huisvuil met een autoclaaf.