De Belgische gewesten en de federale overheid willen het Evoa-beleid gezamenlijk updaten. Het Vlaams parlement heeft als laatste partij ingestemd met de plannen.

De Nederlandse grondstoffenconsumptie daalde in 2020 weer, maar de vraag is of de trend nu doorzet.

Het Belgische afvalbedrijf Vanheede Environment Group heeft branchegenoot Soret ingelijfd.

Zeeman, PeelPioneers en de Provincie Gelderland laten zien wat de circulaire economie voor Nederland kan betekenen. Op de Nationale Conferentie Circulaire Economie ontvingen ze een Circular Award. Ook drie Circular Heroes kregen een pluim.

Het verwijderen van oceaanplastic door The Ocean Cleanup levert een groter milieuvoordeel op dan de nadelige effecten van het opruimsysteem.

Met twaalf circulaire maatregelen kan Nederland de mondiale CO2-uitstoot significant beperken. De binnenlandse effecten kunnen veel lager uitvallen.

Een opgave om moedeloos van te worden? Of een uitdaging die we enthousiast aan blijven gaan? Voor ondernemers is de gewenste overgang naar een circulaire economie in ieder geval geen gemakkelijke.

Staatssecretaris Vivianne Heijnen heeft de eerste complimenten voor het Nationaal Programma Circulaire Economie binnen, maar zorgen zijn er ook. “Het kabinet moet minimaal 100 miljoen euro per jaar investeren in de circulaire economie.”

In 2021 recycleden de EU-lidstaten 49,6 procent van hun huishoudelijk afval.

De hoeveelheid afval van kunststof voor eenmalig gebruik, dat is gemaakt van fossiele brandstoffen, blijft toenemen. De recycling schaalt echter niet snel genoeg op. Daarom klinkt een roep om een zogeheten 'polymeerpremie'.

Stoppen met het verbranden van plastic is een van de belangrijkste aanbevelingen in een Schots onderzoek naar het koolstofvrij maken van de verwerking van restafval.

Na een dodelijk bedrijfsongeval bleek een afvalbedrijf uit Grootegast op meerdere punten de Arbowet te hebben overtreden. Daarvoor moet het bedrijf een boete van 60.000 euro betalen.

Het Duitse milieuagentschap Umweltbundesamt heeft rapporten en brochures opgesteld die verschillende definities uit de EU-wetgeving voor grensoverschrijdend afvaltransport moet verduidelijken.

Er is een omslag in ons denken nodig om te komen tot een circulaire economie. Daarom gaat het kabinet diverse maatregelen treffen om zuiniger en innovatiever met grondstoffen en producten om te gaan.

Wat zijn de meest voorkomende belemmeringen binnen circulaire ketensamenwerkingen? Het Versnellingshuis Nederland Circulair zet ze op een rij.

25 jaar geleden verscheen het eerste bericht op AfvalOnline, waarmee de redactie meesurfde op de internethype die toen begon. De nieuwssite over afval en recycling is inmiddels een autoriteit in de sector en op weg naar de volgende stap.

Cyclus wil met een ludieke actie inwoners van een wijk in Gouda het belang van schoon opk aan het verstand te peuteren.

Afvalinzamelaar Dar gaat ook in de hele gemeente Nijmegen luiers en incontinentiemateriaal gescheiden inzamelen.

De gemeente Almere en Renewi hebben elkaar gevonden voor de verwerking van gft.

De politie is bij een recyclingbedrijf in Enschede binnengevallen.

Misschien kent u Engels ('kreatief met kunststof bakken') al wel. Deze leverancier van milieuboxen is de David tussen de internationale Goliath's en kent een geschiedenis die zich laat lezen als een roman. Altijd zichzelf gebleven, heeft het menige concurrent overleefd.

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.