Met een nieuw project wil Duitse milieuorganisatie Umweltbundesamt bijdragen aan een toename van de repareerbaarheid van producten.

Andusia laat weten het “grootste RDF-contract” te hebben ondertekend dat de Britse afvalindustrie “ooit heeft gezien”.

Het WaysTUP!-project zoekt manieren om stedelijk bioafval in te zetten voor de productie van nieuwe, bio-based producten. Plastic folie uit koffiedik is daar één van.

Het opruimen van zwerfafval kost in Nederland jaarlijks ruim 300 miljoen euro. Verreweg het grootste deel van dit bedrag komt voor de rekening van gemeenten.

In de voertuigdemontagebranche wordt hier en daar nog steeds de hand gelicht met milieuvoorschriften. Een vernieuwd kwaliteitslabel moet bijdragen aan gelijk speelveld voor voertuigdemontagebedrijven.

Federaal minister van Leefmilieu Zakia Khattabi werkt aan een voorstel dat fastfoodketens in België verplicht om alleen herbruikbaar servies aan te bieden.

Veel auto-onderdelen worden gesloopt terwijl ze nog steeds functioneel zijn. Duitse onderzoekers Zijn opzoek naar een beter alternatief.

Merijn Tinga, beter bekend als de Plastic Soup Surfer, roept Nederlanders op drankblikjes de komende maanden te bewaren om ze vervolgens vanaf 1 april in te leveren bij een supermarkt voor statiegeld.

Den Oudsten Metaalhandel BV en Henk Netten Oud IJzer zijn officieel lid geworden van de Metaal Recycling Federatie.

Als onderdeel van een proef worden bij een milieustraat in Tilburg herbruikbare materialen uit het afval gehaald.

Het grondstoffenbeleid heeft in Duitsland een hogere prioriteit gekregen. Een goede zaak, vinden metaalhandelaren en -recyclers. Al blijft er natuurlijk genoeg te wensen over.

Met hulp van Renewi start interieur- en standbouwer Gielissen met het inzamelen van MDF voor hoogwaardig hergebruik. Unilin kan het materiaal namelijk recyclen met een nieuwe, gepatenteerde technologie.

In Vlaanderen gaat jaarlijks ongeveer 240 kton aan voedsel verloren. Nieuwe initiatieven moeten het tij helpen keren.

Door de pensionering van inspecteur-generaal Jan van den Bos wijzigt de samenstelling van het IG-team van de Inspectie Leefomgeving en Transport.

Er vielen in 2021 minder doden in de afvalsector in de Verenigde Staten, maar de sector blijft relatief gevaarlijk.

Een Brabants bedrijf nam in overleg met de gemeente de plaats in van een bedrijf waarover veel werd geklaagd, maar ging daar zelf aan de slag zonder de benodigde vergunningen. Dat was ook niet de bedoeling.

Met nieuwe contracten voor de inzameling en verwerking van restafval, gft, opk, glas en textiel wil de gemeente Lansingerland haar afvalbeheer naar een hoger niveau tillen.

Matrassenkoning Nanne Fioole heeft officieel afscheid genomen van RetourMatras. Van een plekje achter de geraniums wil hij echter niets weten.

Al meer dan 150 organisaties hebben inmiddels de derde Green Deal Duurzame Zorg ondertekend.

Op het terrein van Renewi in het Amsterdamse stadsdeel Westpoort heeft een grote brand gewoed.

Was een paar maanden geleden zwerfafval het hoofdpijndossier en leek het met verpakkingen wel redelijk te gaan lopen, inmiddels dreigt ook daarin chaos. Iedereen kijkt nu naar Van Geel die het liefste op de achtergrond blijft. Misschien een geval van migraine.

Schelden, dreigen, middelvinger opsteken of zelfs een klap uitdelen: medewerkers in de buitendienst hebben regelmatig te maken met agressie van het publiek. In elk geval vaak genoeg om het onderwerp serieuze aandacht te geven. Bij steeds meer bedrijven en organisaties staat agressie dan ook op de agenda van het werkoverleg.

Geen Europese stortbelasting, maar wel een pleidooi voor compostproductie en bronscheiding. Dat zijn een aantal conclusies uit het beraad van de milieuministers over het voorstel voor de afval- en recyclingstrategie.

IFEST in Gent kent dit jaar alweer zijn tiende editie. Van 10 tot en met 13 oktober wil de beurs in België de landsgrenzen overschrijden en naar Europa kijken. Want het milieu kent geen landsgrenzen, is het credo. De Belgen zelf lijken echter nog veel moeite te hebben om zelfs maar over de eigen provinciegrenzen te kijken.

Het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) wijzigt voor de derde keer. De aanpassingen hebben onder meer gevolgen voor gevaarlijk afval, specifiek ziekenhuisafval en de in- en uitvoer van afval. Deze zomer lag het wijzigingsvoorstel ter inspraak. Het grootste deel ervan heeft de Kamerdebatten al doorstaan, dus veel verrassingen staan er niet in. De NVRD vond de inspraak om die reden zelfs zinloos.

Deze zomer realiseerde Recycling & Transportbedrijf De Blauwe Bak een belangrijke uitbreiding van zijn bedrijfspand in Heerhugowaard. Eigenaar Frank Koopman besloot afgelopen jaar namelijk om zijn buitenterrein te overkappen en koos daarbij voor een hal van Cover-All, wereldmarktleider op het gebied van foliehallen.

Uniforme regels voor de registratie van afvalondernemingen in verschillende EU-landen zijn nog ver te zoeken. De huidige Kaderrichtlijn Afvalstoffen gaat niet verder dan het opleggen van een registratieplicht voor bedrijven die afval vervoeren, inzamelen of in afvalstoffen handelen of bemiddelen. Ieder land geeft hier zo zijn eigen invulling aan. De hoogste tijd voor een harmonisatie.

Het gescheiden inzamelen van luiers staat in een positief daglicht, omdat dit beter voor het milieu zou zijn. Toch geeft de analyse van de milieukosten een heel ander beeld. Een duidelijke visie van het ministerie hierop is daarom gewenst, omdat gemeenten door het vermeende milieuvoordeel eerder geneigd zijn de inzameling te subsidiëren.

Veel gemeenten werken voor de aanpak van afvalreductie met diftar, een afvalbeleid waarbij tariefdifferentiatie het toverwoord lijkt. Toch blijken burgers ook afval te reduceren zonder de financiële dwang van diftar. Dat biedt aanknopingspunten voor de gemeenten die nu naar de inzamel- en verwerkingscontracten moeten kijken.

Het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) kent doelstellingen voor scheiding, maar niet voor preventie. Hoewel ook diftargemeenten gemiddeld de scheidingsdoelstelling niet halen, komen zij er wel dichterbij in de buurt. Maar belangrijker nog is dat diftargemeenten zo'n 20 procent preventie weten te realiseren. En dat tegen vrijwel gelijke beheerkosten.

Vlak voor de zomer, en dus vlak voor de val van het kabinet, hebben gemeenten en bedrijfsleven weer een stap gezet naar een oplossing voor zwerfafval en verpakkingen. Hoe groot die stap is zal de tijd moeten leren. Want hoewel hard wordt gewerkt aan de uitwerking van het zwerfafvalakkoord, is het 'nee' tegen statiegeld van Van Geel niet definitief. Dit najaar zal er zeker nog een debat over komen, maar de uitkomst wordt vooral bepaald door de verkiezingsuitslag en de nieuwe bewindsman of -vrouw. Het verpakkingsdossier ontwikkelt zich positief, maar tegelijk komen er weer nieuwe problemen bij. Het draagvlak bij producenten en importeurs voor Nedvang lijkt af te brokkelen, waardoor gemeenten met steeds meer partijen aparte afspraken moet maken. Mede daardoor neemt het aantal mededelingen aan VROM over hoe partijen denken het besluit te gaan uitvoeren toe en de kwaliteit af. Al met al wordt het erg gecompliceerd.

Het principe-akkoord over zwerfafval dat Van Geel met de VNG en VNO-NCW in juni heeft afgesloten biedt weinig concreets over hoe het probleem zwerfafval wordt opgelost. Wel is wat hem betreft statiegeld van de baan. Dit zou contraproductief werken, omdat het bedrijfsleven dan aan het hele verpakkingsbeleid niet meer mee wil werken. Bovendien verhelpt statiegeld maar een deel van het probleem; namelijk alleen voor de producten waar het op wordt geheven. Daarentegen geven volgens Van Geel de afspraken die nu zijn gemaakt een krachtige extra impuls aan de oplossing van zwerfafval, zowel in financiële als in organisatorische zin.

De VNG en de verpakkende industrie hebben eind juni een hoofdlijnenakkoord gesloten over de uitvoering van de producentenverantwoordelijkheid. Het bestuur van de VNG heeft ermee ingestemd, maar het zijn alle gemeenten zelf die in oktober het uiteindelijke akkoord moeten goedkeuren. In het concept staat dat gemeenten de regie behouden en de vrijheid hebben om afspraken te maken. Het staat hen dus vrij om met Nedvang of andere partijen afspraken te maken.

Enkele jaren terug schreef ik op deze plaats over de vergunning die vervoerders in een groot aantal gevallen moeten hebben als zij op Duits grondgebied met afvalstoffen rijden. Die Transportgenehmigung bestaat nog altijd. De eerste aanvragers zijn zo langzamerhand al weer aan hun verlenging toe. Of hebben ooit een aantal Euralnummers genoemd en die behoeven uitbreiding of aanpassing. Want let op; uw met moeite verworven vergunning stelt niets voor als u een afvalstof met een Euralnummer vervoert dat niet op de vergunning staat. De hele molen begint daardoor opnieuw te draaien.

De afgelopen drie maanden is er in de markt voor afvalbedrijven weer flink geconsolideerd in Europa, met overnames in Duitsland, Engeland en Nederland.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo vertellen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 8: de wervelstroomscheider.

Anderhalf jaar na het sluiten van Nederlands' enige draaitrommeloven (DTO) in Rozenburg lijkt de markt voor gevaarlijk afval weer tot rust gekomen. Veel primaire ontdoeners doen nog steeds zaken met de AVR, grote inzamelaars hebben nieuwe verwerkers over de grens gevonden. Over de prijsontwikkeling zijn de meningen verdeeld.