Producenten van plastic verpakkingen in Duitsland zijn teleurgesteld over de nieuwe Europese regels voor het gebruik van recyclaat in voedselverpakkingen. Ze pleiten voor een vrijstelling van recyclaat-doelstellingen.

In het Belgische Lommel werkt een glasrecyclingbedrijf mee aan het zoeken naar goede recyclingtechnologieën voor zonnepanelen, met als uiteindelijk doel om te zorgen voor gerecyclede zonnepanelen.

Inwoners van Haarlem kunnen vanaf oktober verschillende afvalstromen kwijt in de Recyclewagen, een soort mobiele milieustraat.

Een groep van grote bedrijven, financiële instellingen en niet-gouvernementele organisaties heeft laten weten het aankomende mondiale VN-verdrag tegen plasticvervuiling te onderschrijven.

Ziekenhuizen die hun catering circulairder willen maken, kunnen beter minder vlees aanbieden dan inzetten op minder voedselverspilling.

Een samenwerking tussen Neste, Borealis en Mam heeft een fopspeen opgeleverd van hernieuwbaar polypropyleen.

Het gebruik van gereviseerde banden kan een CO2-besparing van circa 64 procent opleveren in vergelijking met nieuw geproduceerde banden.

Als het aan de Duitse deelstaten ligt, moeten afvalverbranders vanaf 2023 al voor hun emissierechten betalen.

Hoge gas- en elektriciteitsprijzen maken de verwerking van vervuild staalschroot voor Purified Metal Company financieel onmogelijk.

De Nederlandse regering heeft besloten aan te sluiten bij de High Ambition Coalition to End Plastic Pollution.

Het is goed dat het kabinet volgend jaar meer geld uittrekt voor de transitie naar een circulaire economie, maar er mag nog steeds meer oog zijn voor ketenbeleid.

Het 'nieuwe' Suez heeft haar recht van eerste weigering uitgeoefend en heeft een deal gesloten met Veolia om de Britse afvalactiviteiten van het 'oude' Suez te kopen.

Het is nog onduidelijk of Nederland de klimaatdoelen haalt. Veel beleidsplannen zijn nog niet concreet genoeg om mee te nemen in de doorberekeningen.

Cepi steunt de herziening van de Europese Kaderrichtlijn Afvalstoffen (Kra), maar de Europese papierbranchevereniging heeft wat op en aanmerkingen.

Het recyclen van plastic in Turkije schaadt de gezondheid van veel mensen en verslechtert het milieu voor iedereen. Geïmporteerd plastic uit de EU, waaronder uit Nederland, draagt bij aan deze misstanden.

In 2020 was de gemeente Amsterdam eigenlijk nog niet klaar voor datagestuurd en dynamisch inzamelen. Daarom gaat de directie Afval en Grondstoffen nu achter de benodigde en betrouwbare informatie aan.

De ILT houdt de huidige lijn vast en gaat zich in 2023 nog meer richten op de aanpak van milieurisico's en milieucriminaliteit. Dit is mede mogelijk dankzij de ontvangst van extra middelen.

In de begroting van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is 72 miljoen euro gereserveerd voor duurzaamheid. Voor de versterking van het stelsel van vergunningverlening, toezicht en handhaving is 18 miljoen euro beschikbaar.

AEB heeft de aanbesteding voor de verwerking van restafval uit de gemeenten Amstelveen, Bloemendaal, Diemen, Haarlemmermeer, Heemstede en Uithoorn gewonnen.

Het kabinet heeft op Prinsjesdag de Wet minimum CO2-prijs voor de industrie gepresenteerd. Bij de invoering in 2023 ligt het tarief op dezelfde hoogte als de minimum CO2-prijs elektriciteitsopwekking. De realisatie van circulaire plasticketens krijgt een versnelling.

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.

Het is niet best gesteld met de arbeidsomstandigheden van mensen die met verontreinigde grond werken. Uit onderzoek door de Arbeidsinspectie blijkt dat veel bedrijven de veiligheidseisen onvoldoende naleven. Tegelijkertijd is gebleken dat de regelgeving ingewikkeld en niet altijd even efficiënt is. Vandaar dat alle beroepsgroepen de koppen bij elkaar hebben gestoken en nu werken aan een boekje met zelf ontwikkelde regels en afspraken.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 3: verwerken van huisvuil met een autoclaaf.