Veolia is begonnen met de bouw van een verwerkingsinstallatie voor afvalhout in Duitsland, die brandstof gaat leveren aan dochteronderneming BS Energy.

Gebruikte koolstofvezels uit bijvoorbeeld windmolens kunnen gebruikt worden om ijzer uit metaalslakken te halen.

Met de overname van een Tsjechische vezelproducent wil de Letse recycler van petplastics Pet Baltija haar huidige inkomsten met 50 procent verhogen.

Ondanks de sterk gewijzigde marktomstandigheden moet het Haaksbergse afvalbedrijf Langezaal haar contractuele leveringsplicht aan Eneco blijven nakomen.

De wijdverbreide invoering van statiegeldsystemen voor plasticflessen is niet voldoende om voor voldoende gerecycled pet voor plasticflessen te zorgen.

Bedrijven uit Nederland en andere EU-landen die overheidsopdrachten buiten de Europese Unie willen uitvoeren, moeten met het Internationaal Aanbestedingsinstrument meer kansen krijgen.

Gaat het kabinet meer doen om lagere emissies via financiële instellingen af te dwingen? Minister Jetten wacht voortgangsrapportages af.

De organische fractie van stedelijk afval is technisch te verwerken tot biobased producten. Met dank aan een modulaire, stedelijke bioraffinaderij.

Minister Hugo de Jonge moet erkennen dat hij bij vragen over de gereedheid van het Digitaal Systeem Omgevingswet niet genuanceerd genoeg is geweest in zijn beantwoording.

Door tekorten aan zowel materialen als personeel, is het de vraag of diftar in de in Waardlanden deelnemende gemeenten volgens planning ingevoerd kan worden.

Werkgevers, vakbonden en maatschappelijke organisaties pleiten voor geharmoniseerde regels voor inzameling en recycling van verpakkingen in de EU.

Door extra investeringen gaat de biodieselproductie met een kwart omhoog in de Amsterdamse haven en kunnen meer afvaloliën worden geaccepteerd.

Ondernemers die een circulair idee willen onderzoeken of ontwikkelen kunnen daar financiële ondersteuning bij krijgen.

Een grote brand bij Heijting Milieu Service in Huissen heeft een loods zwaar beschadigd en waarschijnlijk verwoest.

De voormalige Britse milieuminister heeft gemeenten gewaarschuwd dat boetes voor zwerfafval niet als inkomstenbron behandeld mogen worden.

De uitzondering die in Nederland gold voor de registratieplicht van vervoerders van gevaarlijk afval komt binnenkort te vervallen.

Ondanks een verdubbeling van de omzet lijdt Envipco, fabrikant van statiegeldmachines, toch verlies in het tweede kwartaal.

In Edinburgh stapelen de bergen afval zich op en gaan steeds meer Schotse gemeenten gebukt onder afvalstakingen. De acties blijven doorgaan, omdat er nog geen overeenstemming is bereikt tijdens loononderhandelingen.

Volgens Peute was het oud papier dat Reinis leverde zo vervuild, dat er een extra sorteerslag nodig was. Die werd dan ook in rekening gebracht. Grote vraag is echter of die extra sortering ook echt plaatsvond.

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) heeft een handhavingsverzoek van AVR afgewezen, mede omdat de autoriteit zich voor dit verzoek niet als aangewezen instantie beschouwt.

'Goed' aanbesteden (door opdrachtgevers) en 'accuraat' inschrijven (door inschrijvers) laat zich enkel in de praktijk leren. Kennis van de aanbestedingsregels is daarbij vanzelfsprekend nodig. Ook de jurisprudentie is belangrijk, met name omdat in uitspraken van rechters en arbiters duidelijke 'tips en valkuilen' zijn te vinden. Een korte 'tour d' horizon' langs voor de afvalbranche belangrijke uitspraken.

Op 1 januari 2003 zijn de beleidsregels ten aanzien van verpakking en vervoer van asbesthoudende grond versoepeld. In bepaalde gevallen mag het vervoer in plaats van in 'big bags' plaatsvinden in gesloten kippers. Nadeel hiervan is de verontreiniging van met name de binnenkant van het voertuig en de onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid hiervoor.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.