In 2021 bedroeg het binnenlandse materiaalverbruik van de EU-economie ongeveer 14,1 ton per persoon, een stijging van 4 procent ten opzichte van 2020 (13,6 ton per persoon). Met 7 ton per persoon scoort Nederland het laagst op materiaalverbruik.

De winnaars van de BlueCity Circular Challenge Afvalverwerker Editie zijn bekendgemaakt.

Bedrijven op Bonaire, Sint Eustatius en Saba hebben in de toekomst mogelijk minder vaak milieuvergunningen nodig.

Stichting Zonne-energie Recycling Nederland heeft samen met Stichting Open een waarborgfonds voor de recycling van zonnepanelen ontwikkeld. Wat vindt haar achterban hiervan?

Kartonproducent Stora Enso en verpakkingsproducent Tetra Pak gaan samen kijken hoe ze voor de Benelux een recyclingplant kunnen ontwikkelen voor drankkartonnenverpakkingen, vooral gericht op het hergebruik van de papierenvezel.

De verticale integratie in grondstoffen zet verder door nu de Nederlandse Peute Group is overgenomen door SCGP, een multinational in consumentenverpakkingen uit Thailand.

De Europese circulaire economie is verweven met de rest van het wereldwijde handelssysteem. Dit betekent dat handel en handelsbeleid een instrumentele rol kunnen spelen bij de ontwikkeling van de wereldwijde circulaire economie.

Stichting Open, Stichting Batterijen, Stichting Epac en Stichting Stibat Services starten een onderzoek met de intentie om nog dit jaar tot een bestuurlijke én operationele integratie te komen.

Met een EU-subsidie gaat Hogeschool Saxion met diverse partners een zogeheten 'ecosysteem' voor de duurzame textielindustrie ontwikkelen, waarin ondernemerschap en innovatie centraal staan.

Eerder inzamelen, beperkte openingstijden van de milieustraat, extra water voor het personeel, een extra brandwacht, of meer personeel inzetten om het werk lichter te maken. De afvalsector past zich aan de hitte aan.

Wanneer een gemeente afvalstoffenheffing oplegt, moet die wel zorgen dat de inwoner zijn afval ook daadwerkelijk kan aanbieden.

De 531 pallets aan desinfectiemiddelen die voor de corona-epidemie zijn gekocht en niet meer nodig zijn worden verbrand met - en dat noemt de overheid ook al ambitie - energieterugwinning.

Ook bijna 10 kilometer onder water blijkt er geen ontsnappen aan microplastics.

Invoering van statiegeld op blikjes op 1 januari zou tot chaos leiden en daarom houden de producenten vast aan de drie maanden latere invoering van het innamesysteem.

Shell Chemicals Park Moerdijk investeert in een nieuwe fabriek die van plastic afval weer nieuwe chemicaliën maakt. De fabriek is naar verwachting in 2024 operationeel. Ook wil het chemiepark binnen tien jaar netto nul CO2 uitstoten.

Acht op de tien Vlamingen kunnen gestimuleerd worden om meer en beter te sorteren, geven ze zelf aan.

Dar, ARN, Morssinkhof Plastics en Omrin werken samen om de Vierdaagsefeesten in Nijmegen de schoonste en meest circulaire ooit te maken door gebruik van een circulaire beker, die single use is. Hoe zit dit?

Ocean Conservancy gaat diep door het stof. In een rapport uit 2015 over de oorzaken en aanpak van plastic soep zijn grove fouten gemaakt. Bijvoorbeeld dat afvalverbranding een acceptabele oplossing zou zijn voor de plasticcrisis in de oceaan.

In het Nationaal Programma Circulaire Economie wil Nederland verder inzetten op het inzamelen en recyclen van afval. Ook zal voor steeds meer producten uitgebreide producentenverantwoordelijkheid worden ingezet en komt er een gedragsstrategie voor de consument.

Veolia wil de fusie met Suez in het Verenigd Koninkrijk nog steeds voltooien, maar voelt zich daarbij tegengewerkt door de concurrentie-autoriteit.

Ditmaal een zeer belangrijke uitspraak over de basisregel uit het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) dat van nuttige toepassing pas sprake is als ten minste 50% van het materiaal wordt teruggewonnen. Deze regel is door de rechter voor wat betreft shreddermetalen in strijd met Europese wetgeving geoordeeld.

http://www.afvalonline.nl/bericht?id=5517 ("Wijziging EVOA niet ingrijpend") luidde de titel van een bericht in Afval!. Het voorstel van de Europese Commissie om het aantal procedures te verlagen tot twee zal iedereen toejuichen. Toch is er een aantal zaken ingeslopen waar bijna iedereen overheen heeft gekeken.

Al jaren spelen tal van juridische geschillen tussen VROM en het bedrijfsleven over de EVOA. In het juridisch wapengekletter worden de gevolgen van een negatieve beslissing van VROM over het hoofd gezien, maar die kunnen aanzienlijk zijn. Dat heeft ook Kirkels mogen ondervinden. Het verhaal van David en Goliath.

Als het aan VROM ligt, kan het woord afval in 2050 uit de Van Dale worden geschrapt. Tegen die tijd hebben we immers geen afval meer, enkel grond- en brandstoffen. Dat ambitieuze doel stelt VROM in een lange termijnvisie voor het afvalbeleid. VROM ziet het proces als een soort transitie, vergelijkbaar met de energietransitie van EZ.

Diftar staat of valt met een waterdichte administratie. Dus werkt de EU al geruime tijd aan een eenduidige standaard voor de identificatie van de afvalcontainer. Helemaal bevredigend zal deze norm niet zijn, want ook in de toekomst bestaan de diverse chips, de barcode en de dotcode gebroederlijk naast elkaar. Deze dragers spreken dan echter wel een genormeerde taal en zijn te vinden op een vaste plaats.

Hij kreeg veel kritiek te verduren toen een jaar geleden de Rotterdamse Rekenkamer een weinig complimenteus rapport uitbracht over de leefbaarheid van de stad: wethouder Lucas Bolsius (CDA) van Wijken en Buitenruimte. Met de begrotingsbehandeling net achter de rug verdedigt hij zijn beleid, toont zich tevreden over de motie die om extra middelen voor een schone stad vraagt, maar hamert ook op de (bijbehorende) prijskaartjes. “Iets roepen, wat je niet waar kunt maken, is voor de burger alleen maar frustrerend.”

Dit keer een zeer recente uitspraak van de Raad van State in een bodemgeschil (van 22 oktober 2003; zaaknummer 2000100141). Het betrof een EVOA-zaak. Het ging om het uitvoeren van steekvast kalkslib naar Frankrijk. Bedoeling was het slib in z'n geheel in een cementoven nuttig toe te passen. De Afdeling komt echter tot de conclusie dat het hier niet om nuttige toepassing maar om verwijderen gaat.

Afval had de afgelopen weken weer even de aandacht in Brussel. Het parlement behandelde een wijzigingsvoorstel van de EVOA en de Commissie introduceerde een nieuwe Richtlijn voor batterijen. En er was nog een evaluatie van de Kaderrichtlijn afvalstoffen. Hoewel wat in de kantlijn, gaf dit laatste toch treffend aan dat harmonisatie van de lidstaten nog ver weg is. En dat terwijl er ook nog eens een flinke ledengroei aanstaande is.

'Zet jij even de brandstof buiten?' Als het aan New Energy Holland ligt, is dit over een aantal jaren een gevleugelde uitspraak. Want van restafval is prima brandstof te maken. De nieuwe brandstofkorrel heet NedCoal.

Nedcoal, een brandstof gemaakt uit huishoudelijk afval heeft zeker een kans van slagen. Grootste onzekerheid is de afzet mogelijkheid van de korrel en vooral de prijs die het oplevert.

Fraude of niet. Dat was de vraag waar de VROM-Inspectie een ondubbelzinnig antwoord op moest geven. Dus deed ze twee onderzoeken naar ontduiking van regelgeving bij de export van afvalstoffen. Het resultaat valt tegen.

De ene staatssecretaris is de andere niet. Dat blijkt als men de behandeling van het Bouwstoffenbesluit bekijkt en dan in het bijzonder de wijze waarop men tegen AVI-bodemas aankijkt.

Sinds vorig jaar woedt er een debat over het inzamelen van afbreekbare plastics bij het gft. De belangenorganisatie van plasticproducenten, BCPN, wilde graag. De gemeenten waren huiverig of ronduit afwijzend. VROM vroeg het AOO om advies. En dat werd eind oktober uitgebracht: Het kan, het mag, maar het is niet gewenst.

Het hing bijna twee jaar geleden al in de lucht: de samenwerking van alle Limburgse gemeenten op afvalgebied. Een uniek initiatief en zeker geen eenvoudige ambitie. Maar in het voorjaar van 2004 zal de nieuwe bundeling een feit zijn. Dit bleek op 17 september tijdens het traditiegetrouw door het AOO georganiseerde 'Gemeentelijk Afvalcongres' in Amersfoort.

Deze keer behandel ik een recente uitspraak van de Raad van State (13 augustus 2003; nr 199901635), waar ikzelf nauw bij betrokken ben geweest en die gaat over de toepassing van vliegas in een mijn in het voormalige Oost-Duitsland.

Dit voorjaar gingen in Utrecht voor het eerst reinigingsagenten de straat op. Om de bevolking aan de nieuwe regels te laten wennen, was hun optreden coulant. Dat werd gewaardeerd: ondanks de te verwachten protesten en bezwaren blijken de Domstedelingen vooral blij met deze bijzondere ordehandhavers.

Het schijnt onmisbaar voor mijn functioneren te zijn. Elke werkdag verschijnt er een knipselkrant op mijn scherm. Daar staan dan altijd serieuze berichten in. Dat kan ook niet anders want van de directie tot, eh, mij zeg maar, moet men het ermee doen. Zo'n knipselkrant, waar geen schaar meer aan knipt, gaat bij ons altijd over zaken die in de ruimste zin des woords het vervoer betreffen. Ineens heb je een dag dat je berichten met andere ogen ziet. Kijkt u mee?