Op de twintigste editie van de Landelijke Opschoondag kwamen bijna 50.000 deelnemers in actie om zwerfafval op te ruimen. Ook in het bedrijfsleven is er steeds meer animo om aan deze dag deel te nemen.

De Nederlandse betonsector komt met een aanpak om versneld te verduurzamen. De eerste maatregelen moeten in 2023 al leiden tot een reductie van de CO2-uitstoot van 15 tot 20 procent ten opzichte van 2021. Richting 2030 wil de sector verder accelereren.

Het is Eva van Esch van Partij voor de Dieren niet gelukt om een Kamermeerderheid te krijgen voor haar moties over een verbod op wegwerpplastics en het transformeren van Tata Steel tot een recycler.

Onderzoek van de Universiteit Utrecht bevestigt voor de NVRD wat gemeentelijke en publieke afvalinzamelaars al langer wisten: het huidige UPV-beleid ondermijnt hun onderhandelingspositie met producenten/importeurs.

Renewi blijft profiteren van de toenemende vraag naar en de hogere prijzen van secundaire materialen.

Evenementen die meer dan 2.000 bezoekers trekken mogen in de gemeente Tilburg geen plastic wegwerpbekers meer gebruiken.

In plaats van door te stromen naar zee, blijft veel plasticafval hangen in de Nederlandse rivieren. Soms wel decennia lang.

In 2021 liepen de structurele en incidentele regeldrukkosten voor bedrijven op met respectievelijk 790 miljoen euro en 1.464 miljoen euro. Nieuwe regels voor plastic wegwerpproducten uit Brussel droegen daar flink aan bij.

Een goede bodemgezondheid is een cruciaal onderdeel van de circulaire bio-economie, waarin oplossingen uit hernieuwbare bronnen een belangrijke rol spelen.

FNV wil dat werkgevers de lonen zo snel mogelijk verhogen zodat medewerkers de stijgende kosten voor de eerste levensbehoeften kunnen blijven dragen. Werkgevers in de afvalsector, op dit moment in onderhandeling met de vakbond, zijn gewaarschuwd.

Het kopen van plastic tasjes kan een doel op zich zijn. Ze worden niet meteen na gebruik afval. Daarom vallen ze onder het reguliere btw-tarief.

Alleen forse investeringen, technologische innovaties en stevige beleidsmatige inzet kunnen de transitie naar een circulaire kunststofketen in een versnelling brengen. Daarvoor waarschuwt het Transitieteam Kunststoffen staatssecretaris Vivianne Heijnen.

Indaver doet het afval-overslagstation in Terneuzen over aan het Openbaar Lichaam Afvalstoffenverwijdering Zeeland. Om de deal rond te kunnen maken, waren nog wel aanvullende afspraken nodig.

Na de overname van Suez valt het grootste Duitse duale systeem onder Veolia. Hetzelfde geldt voor Quality Circular Polymers (QCP).

Een belasting op drankverpakkingen in Duitsland zou kunnen helpen om de uitstoot van 2,8 Mton aan broeikasgassen te vermijden, en de staatskas met maximaal 15 miljard euro per jaar te spekken.

De subsidieregeling SDE+ leverde een significante bijdrage aan het opschalen van hernieuwbare energie in Nederland, maar niet genoeg om de doelen te behalen. Daarnaast was de regeling kosteneffectief, maar ten koste van de snelheid.

De SDE++ opent dit jaar op 28 juni voor inschrijvingen. Er is een budget van 13 miljard euro beschikbaar. Het plafond voor CO2-afvang en -opslag gaat ook omhoog.

Een vergunningverlener kan onderscheid maken tussen reguliere en incidentele opslag en ook nog extra voorwaarden hieraan stellen. Maar dat moet dan wel met goede motivering gepaard gaan.

Petflesjes met recyclaat zorgen voor meer lekkage van chemicaliën in hun inhoud dan flessen van virgin materiaal.

Voor sommige duurzame ontwikkelingsdoelen is de relatie met de circulaire economie overduidelijk, maar er zijn ook minder evidente relaties. Daarvoor is meer onderzoek nodig, want ze bieden wel kansen.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.

Dit jaar zal de Stimuleringsregeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP) ingaan. Onderzoek door het Bureau AOO en het Milieu- en Natuurplanbureau van het RIVM naar de te verwachten effecten laat zien dat de regeling vooral een stimulans zal zijn voor investeringen in nieuwe verbrandingscapaciteit met een hoog rendement. Voor bestaande AVI's biedt de MEP weinig perspectief.

Met de komst van Lynos B.V. heeft de milieuwereld er een nieuwe automatiseringspartner bij. Lynos is sinds 2002 actief als leverancier van de ERP-applicaties Microsoft Navision en Axapta. Men opereert nu nog in de Benelux, in de loop van 2003 komen Frankrijk en Engeland daarbij. Lynos is opgericht door Solon, een advieskantoor in de milieubranche en Qurius, een van de grootste Business Solution Centers van zowel Microsoft als Navision.