De afvalinzameling in Voorne aan Zee is voortaan aan Reinis. De gemeente wordt de tweede aandeelhouder van het inzamelbedrijf.

In navolging van de Plastictafel gaat het kabinet zich ook inzetten voor de komst van een Textieltafel en is er een Metaaltafel op komst.

De Provinciale Circulaire Economie Monitor geeft voor het eerst een gedetailleerd beeld van de voortgang van de grondstoffentransitie in alle twaalf provincies. De conclusie: hun doel om in 2030 het grondstoffengebruik te halveren lijkt voor de meeste provincies buiten bereik.

Cluster 6-bedrijven moeten meer zekerheid krijgen over wanneer zijn een nieuwe of zwaardere aansluiting op het stroomnet kunnen krijgen, vindt de Tweede Kamer. En bij beleid voor groene marktcreatie moet het kabinet ook aandacht hebben voor nieuwe spelers.

Twee moties om de belastingheffing van 567 miljoen euro niet volledig bij de afvalsector te laten landen, hebben geen meerderheid in de Tweede Kamer weten te behalen.

Transport over de weg wordt ook komend jaar weer een stuk duurder. Ook de afvalsector, die toch al geconfronteerd wordt met stijgende kosten, zal dat gaan merken.

Hoewel de samenwerkende inspectiediensten in 2024 over het algemeen meer overtredingen constateerden bij bedrijven die met gevaarlijke stoffen werken, deed de afvalsector het juist beter.

In een groot deel van het centrum van Amsterdam zetten bewoners hun huishoudelijk afval in afvalzakken op de stoep. Stap voor stap wil de gemeente stoppen met de inzameling van deze losse afvalzakken, om uiterlijk in 2030 op een andere manier van inzamelen over te stappen.

De nieuwe ontgassinsinstallatie en steiger van ATM hebben gezorgd dat het bedrijf schepen vaker en sneller kan helpen.

De sector ‘waterbedrijven en afvalbeheer’ blijft relatief gezien de meest gevaarlijke sector om in te werken. En dan steeg het aantal arbeidsongevallen vorig jaar ook nog eens.

Het antwoord op de vraag of het al code rood is voor de circulaire economie, hangt af van aan wie je het vraagt. Maar zorgen leven er bij iedereen. 

Kledingreparatie is een groot onbenut potentieel voor de circulaire economie. Een nieuw landelijk platform moet daar verandering in brengen.

De samenstelling van het huishoudelijk restafval in Nederland is redelijk stabiel. Het aandeel gft blijft licht afnemen.

Niet alleen in Nederland hebben de plasticrecyclingbedrijven het moeilijk. Ook in België klinkt een noodkreet om hulp van de overheid.

‘True pricing’ is een potentieel goede methodiek om maatschappelijke kosten inzichtelijk te maken en mee te wegen bij het gunnen van overheidsopdrachten. Het kan bijdragen aan de bescherming van de Europese productie, waaronder mogelijk de Europese kunststofrecyclingsector, maar het kabinet wil het nog niet verplichten bij aanbestedingen.

Naar aanleiding van de zorgen in Zeeland over het gebruik van staalslakken in de Zeeuwse wateren worden tijdelijk geen staalslakken meer toegepast in werken van Rijkswaterstaat. 

87 voertuigen haalde de politie onlangs van de weg in Beverwijk. Om in één keer een zo compleet mogelijke controle uit te voeren op afvaltransporten en het vervoer van gevaarlijke stoffen, gebeurde dat in samenwerking met de Belastingdienst, Omgevingsdienst IJmond, ILT en de Douane.

Drie jaar lang lag er in Gouda een wegdek van gerecycled plastic. Een leerzame proef, maar niet zonder problemen.

Om vervuiling in het pmd aan te pakken gaat inzamelbedrijf Rova vanaf 2026 het gewicht van pmd-containers aan huis meten. Containers die te vervuild zijn, blijven staan.

TIP Group, een Europese aanbieder van leasing- en huuroplossingen voor materieel, breidt uit naar de markt voor gespecialiseerde afvalinzamel- en reinigingsvoertuigen. In de Benelux kiest het bedrijf met een buy-to-sell-model voor een aparte benadering.

'Goed' aanbesteden (door opdrachtgevers) en 'accuraat' inschrijven (door inschrijvers) laat zich enkel in de praktijk leren. Kennis van de aanbestedingsregels is daarbij vanzelfsprekend nodig. Ook de jurisprudentie is belangrijk, met name omdat in uitspraken van rechters en arbiters duidelijke 'tips en valkuilen' zijn te vinden. Een korte 'tour d' horizon' langs voor de afvalbranche belangrijke uitspraken.

Op 1 januari 2003 zijn de beleidsregels ten aanzien van verpakking en vervoer van asbesthoudende grond versoepeld. In bepaalde gevallen mag het vervoer in plaats van in 'big bags' plaatsvinden in gesloten kippers. Nadeel hiervan is de verontreiniging van met name de binnenkant van het voertuig en de onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid hiervoor.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.