Op een terrein van 10.000 vierkante meter in de gemeente Berkel en Rodenrijs heeft Suez een nieuwe locatie geopend voor inzameling en op- en overslag.

Door de coronacrisis kon Ovam in 2020 minder bedrijven controleren. Bij de wel uitgevoerde controles werden in meer dan de helft van de gevallen overtredingen gevonden.

Chemelot mag jaarlijks 14 ton aan plastics op het water lozen. Demissionair minister Van Nieuwenhuizen ziet geen reden om het systeem dat dit toestaat aan te passen.

Nederlandse consumenten en bedrijven leverden in 2020 125,5 miljoen kilo afgedankte elektrische apparaten en lampen (e-waste) gescheiden in. Een toename van 8,1 procent ten opzichte van een jaar eerder.

De Duitse afvalreus Remondis heeft officieel bevestigd serieus geïnteresseerd te zijn in een minderheidsbelang in het 'nieuwe Suez'. Sterker, onlangs is er een formeel bod gedaan op tenminste 20 procent van de aandelen.

Geen 5 maar 10 pence aan belasting moeten Engelsen in alle winkels gaan betalen voor eenmalige plastic draagtassen.

De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) gaat rekening houden met de schadelijkheid van een overtreding en met het gedrag van de overtreder. Ook wordt gekeken naar verzwarende of verzachtende omstandigheden.

Het kabinet stelt de Tweede Kamer voor vanaf 1 juli een start te maken met het openbaar maken van de onderliggende departementale beslisnota's bij elk stuk dat aan het parlement wordt gestuurd.

Een nieuwe proeffabriek voor de recycling van polystyreen met broomhoudende brandvertragers zal in juni de deuren openen in Terneuzen.

Interseroh komt in 2022 met een nieuw duaal systeem: Interseroh+. Daarmee wil de onderneming de toegang tot secundaire grondstoffen voor bedrijven veiligstellen.

Openheid van zaken is een belangrijk onderdeel van de Europese Green Deal, zodat greenwashing wordt voorkomen. De vraag is alleen: welke informatie moeten bedrijven daarover gaan leveren?

De Europese Commissie wil de regelgeving voor Reach en voor de etikettering en verpakking van gevaarlijke stoffen gaan aanpassen.

Gekeken naar de inzamelresultaten heeft de coronapandemie afgelopen jaar weinig gevolgen gehad voor Vlakglas Recycling Nederland (VRN). 2020 was een recordjaar voor de ingezamelde hoeveelheid vlakglas.

Nieuwe technologieën bieden mogelijkheden om afval uit de voedselproductie op andere manieren in de voedingsketen in te zetten.

Het bedrijf uRecycle, dat een batterijrecyclingfabriek in Rotterdam wilde realiseren, is over de kop gegaan.

Meer recycled content gebruiken is één van de opties waarmee producenten van pellets voor pet-flessen hun koolstof footprint kunnen verlagen.

Fabrikant van onder meer afval-inzamelvoertuigen, GeesinkNorba, mag van de rechter geen officiële waarschuwingen uitdelen of loon inhouden van werknemers omdat zij staakten.

Het cassatieberoep van de gemeente Utrecht in de zaak over de Ja-Ja sticker moet worden verworpen volgens het advies van de procureur-generaal.

Het bekritiseerde Engelse 'curbside recycling' lijkt zijn langste tijd gehad te hebben. Nieuwe voorstellen willen één systeem van bronscheiding waarin ook keukenafval is opgenomen.

Chemiebedrijf LyondellBasell gaat op commerciële schaal polymeren van virgin kwaliteit produceren uit plasticafval.

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.

Het is niet best gesteld met de arbeidsomstandigheden van mensen die met verontreinigde grond werken. Uit onderzoek door de Arbeidsinspectie blijkt dat veel bedrijven de veiligheidseisen onvoldoende naleven. Tegelijkertijd is gebleken dat de regelgeving ingewikkeld en niet altijd even efficiënt is. Vandaar dat alle beroepsgroepen de koppen bij elkaar hebben gestoken en nu werken aan een boekje met zelf ontwikkelde regels en afspraken.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 3: verwerken van huisvuil met een autoclaaf.