Het milieueffectrapport (mer) voor de uitbreiding van de afvalverbrandingsinstallatie van EEW Delfzijl is aangevuld. De provincie Groningen kan nu een besluit nemen over de omgevingsvergunning.

De eerste juridische actie tegen vervuiling van plastic krijgt nog niet een fiat van de rechter. Het handhavingsmiddel moet proportioneel zijn en vooral duidelijk. Daar schort het nog aan.

De Belgische federatie van de afval- en recyclagesector die sinds kort van naam veranderd is, staat stil bij het overlijden van Guy Lutgen, voormalig Waals minister van Natuur en Landbouw.

Envipco, de beursgenoteerde fabrikant van emballageautomaten, wil af van haar beursnotering in Brussel.

Zeven gemeenten in Noord-Oost Engeland willen een AEC laten bouwen voor de verwerking van hun restafval. Ook de North London Waste Authority heeft een aanbesteding voor de bouw van een AEC lopen.

De voorzieningenrechter heeft bandenrecycler Doornberg en de gemeente Lochem weer rond de tafel gekregen om de verhuizing van het bedrijf samen te bepalen.

Meerlanden laat al jaren een stabiele ontwikkeling zien. Ook 2019 was bepaald niet tumultueus. Maar groeien en ook iedereen tevreden houden, wordt een flinke uitdaging in de toekomst.

Vanaf januari 2022 wordt in het grootste deel van het Vlaamse Limburg een nieuw systeem van inzamelen uitgerold dat de vervoersbewegingen beperkt en de service vergroot.

Een nieuwe methode voor de productie van thermohardende kunststoffen zorgt ervoor dat ze na gebruik gemakkelijker kunnen worden afgebroken.

Een milieueffectrapport is nodig voor een complete beschrijving van hoe afvalstoffen zoals verontreinigde bagger en oliehoudende zand- en slibmengsels omgezet gaan worden in grondstoffen voor de keramische industrie.

Het Duitse Afvalfonds Verpakkingen luidt vandaag de noodklok: als de plastickringloop doorbroken blijft, riskeren bedrijven hoge boetes of zelfs productverboden.

Duitsland gaat de Europese inzameldoelstelling voor AEEA de komende jaren niet halen als de regels voor terugname van apparaten door webwinkels niet worden aangescherpt.

Als gemeenten afwijken van de eisen die gesteld worden aan de gescheiden inzameling van huishoudelijke afvalstoffen moet dit opgenomen zijn in hun afvalstoffenverordening. Nu er nieuwe eisen gelden is het verstandig deze verordening hierop na te lopen.

Nu het aangevulde milieueffectrapport voor de nieuwe afvalverwerkingsinrichting voldoende informatie bevat over de afvalstoffen die de installatie in- en uitgaan, kan de provincie Groningen een beslissing nemen over een omgevingsvergunning voor Verda.

Wetenschappers verwachten dat er in 2040 1,3 miljard ton plastic in het milieu terecht komt. Alleen wereldwijde actie kan deze ecologische ramp voorkomen.

Producenten van kauwgom en blikjes - en misschien van mondkapjes - moeten over twee jaar gaan betalen voor het opruimen voor hun productenaandeel in het zwerfafval. Nieuwe Vlaamse wetgeving stelt hen financieel verantwoordelijk.

Terugdringen van afvalcriminaliteit is een samenspel van regels en handhaving. Maar dat moet je dan wel slim doen. Een Europees registratiesysteem voor vervoerders zou daarbij helpen.

Hoe kan de verpakkingswereld via recycling en circulariteit uiteindelijk bereiken dat er wordt verpakt zonder schade aan mens en milieu?

In 2018 werd bijna 48 procent van de hoeveelheid verkochte draagbare batterijen en accu's ingezameld voor recycling.

De Duitse milieuorganisatie Duh verwelkomt de plasticbelasting nadrukkelijk, maar roept tegelijkertijd op tot verbeteringen.

Ditmaal een zeer belangrijke uitspraak over de basisregel uit het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) dat van nuttige toepassing pas sprake is als ten minste 50% van het materiaal wordt teruggewonnen. Deze regel is door de rechter voor wat betreft shreddermetalen in strijd met Europese wetgeving geoordeeld.

http://www.afvalonline.nl/bericht?id=5517 ("Wijziging EVOA niet ingrijpend") luidde de titel van een bericht in Afval!. Het voorstel van de Europese Commissie om het aantal procedures te verlagen tot twee zal iedereen toejuichen. Toch is er een aantal zaken ingeslopen waar bijna iedereen overheen heeft gekeken.

Al jaren spelen tal van juridische geschillen tussen VROM en het bedrijfsleven over de EVOA. In het juridisch wapengekletter worden de gevolgen van een negatieve beslissing van VROM over het hoofd gezien, maar die kunnen aanzienlijk zijn. Dat heeft ook Kirkels mogen ondervinden. Het verhaal van David en Goliath.

Als het aan VROM ligt, kan het woord afval in 2050 uit de Van Dale worden geschrapt. Tegen die tijd hebben we immers geen afval meer, enkel grond- en brandstoffen. Dat ambitieuze doel stelt VROM in een lange termijnvisie voor het afvalbeleid. VROM ziet het proces als een soort transitie, vergelijkbaar met de energietransitie van EZ.

Diftar staat of valt met een waterdichte administratie. Dus werkt de EU al geruime tijd aan een eenduidige standaard voor de identificatie van de afvalcontainer. Helemaal bevredigend zal deze norm niet zijn, want ook in de toekomst bestaan de diverse chips, de barcode en de dotcode gebroederlijk naast elkaar. Deze dragers spreken dan echter wel een genormeerde taal en zijn te vinden op een vaste plaats.

Hij kreeg veel kritiek te verduren toen een jaar geleden de Rotterdamse Rekenkamer een weinig complimenteus rapport uitbracht over de leefbaarheid van de stad: wethouder Lucas Bolsius (CDA) van Wijken en Buitenruimte. Met de begrotingsbehandeling net achter de rug verdedigt hij zijn beleid, toont zich tevreden over de motie die om extra middelen voor een schone stad vraagt, maar hamert ook op de (bijbehorende) prijskaartjes. “Iets roepen, wat je niet waar kunt maken, is voor de burger alleen maar frustrerend.”

Dit keer een zeer recente uitspraak van de Raad van State in een bodemgeschil (van 22 oktober 2003; zaaknummer 2000100141). Het betrof een EVOA-zaak. Het ging om het uitvoeren van steekvast kalkslib naar Frankrijk. Bedoeling was het slib in z'n geheel in een cementoven nuttig toe te passen. De Afdeling komt echter tot de conclusie dat het hier niet om nuttige toepassing maar om verwijderen gaat.

Afval had de afgelopen weken weer even de aandacht in Brussel. Het parlement behandelde een wijzigingsvoorstel van de EVOA en de Commissie introduceerde een nieuwe Richtlijn voor batterijen. En er was nog een evaluatie van de Kaderrichtlijn afvalstoffen. Hoewel wat in de kantlijn, gaf dit laatste toch treffend aan dat harmonisatie van de lidstaten nog ver weg is. En dat terwijl er ook nog eens een flinke ledengroei aanstaande is.

'Zet jij even de brandstof buiten?' Als het aan New Energy Holland ligt, is dit over een aantal jaren een gevleugelde uitspraak. Want van restafval is prima brandstof te maken. De nieuwe brandstofkorrel heet NedCoal.

Nedcoal, een brandstof gemaakt uit huishoudelijk afval heeft zeker een kans van slagen. Grootste onzekerheid is de afzet mogelijkheid van de korrel en vooral de prijs die het oplevert.

Fraude of niet. Dat was de vraag waar de VROM-Inspectie een ondubbelzinnig antwoord op moest geven. Dus deed ze twee onderzoeken naar ontduiking van regelgeving bij de export van afvalstoffen. Het resultaat valt tegen.

De ene staatssecretaris is de andere niet. Dat blijkt als men de behandeling van het Bouwstoffenbesluit bekijkt en dan in het bijzonder de wijze waarop men tegen AVI-bodemas aankijkt.

Sinds vorig jaar woedt er een debat over het inzamelen van afbreekbare plastics bij het gft. De belangenorganisatie van plasticproducenten, BCPN, wilde graag. De gemeenten waren huiverig of ronduit afwijzend. VROM vroeg het AOO om advies. En dat werd eind oktober uitgebracht: Het kan, het mag, maar het is niet gewenst.

Het hing bijna twee jaar geleden al in de lucht: de samenwerking van alle Limburgse gemeenten op afvalgebied. Een uniek initiatief en zeker geen eenvoudige ambitie. Maar in het voorjaar van 2004 zal de nieuwe bundeling een feit zijn. Dit bleek op 17 september tijdens het traditiegetrouw door het AOO georganiseerde 'Gemeentelijk Afvalcongres' in Amersfoort.

Deze keer behandel ik een recente uitspraak van de Raad van State (13 augustus 2003; nr 199901635), waar ikzelf nauw bij betrokken ben geweest en die gaat over de toepassing van vliegas in een mijn in het voormalige Oost-Duitsland.

Dit voorjaar gingen in Utrecht voor het eerst reinigingsagenten de straat op. Om de bevolking aan de nieuwe regels te laten wennen, was hun optreden coulant. Dat werd gewaardeerd: ondanks de te verwachten protesten en bezwaren blijken de Domstedelingen vooral blij met deze bijzondere ordehandhavers.

Het schijnt onmisbaar voor mijn functioneren te zijn. Elke werkdag verschijnt er een knipselkrant op mijn scherm. Daar staan dan altijd serieuze berichten in. Dat kan ook niet anders want van de directie tot, eh, mij zeg maar, moet men het ermee doen. Zo'n knipselkrant, waar geen schaar meer aan knipt, gaat bij ons altijd over zaken die in de ruimste zin des woords het vervoer betreffen. Ineens heb je een dag dat je berichten met andere ogen ziet. Kijkt u mee?