Evenementen die worden verzet en afvalbedrijven die extra maatregelen nemen - ook de afvalsector voelt nu de gevolgen van het coronavirus.

Wanneer een kleine groep mensen moedwillig hun restafval blijft (ver)stoppen tussen grondstoffen verpesten ze het voor de overgrote meerderheid. Daarom is naast communicatie over afvalscheiding ook handhaving nodig, vindt Avri-voorzitter Joost Reus.

De gemeenteraad van de gemeente Lelystad heeft geen meerderheid meer: eerst stapte de Inwonerspartij uit de coalitie, daarna deed ChristenUnie hetzelfde. Aanleiding is de uitbreiding van de stortplaats in de gemeente.

Nu bij de eerste monitoring van het Nederlandse Plastic Pact veel partijen nog geen informatie aangeleverd blijken te hebben, kraken Kamerleden kritische noten over het Pact.

De Amerikaanse inzamelaar en recycler van frituurvet Mahoney Environmental komt volledig in handen van Neste.

Tweede Kamerlid Suzanne Kröger (GroenLinks) wil dat er in het Uitvoeringsprogramma Circulaire Economie ook aandacht komt voor het gebruik van PFAS.

De meeste kleinschalige verwerkingsmethoden van gft-afval en swill voldoen niet aan de huidige wetgeving en beleid.

Vanaf april 2022 wil het Verenigd Koninkrijk extra belasting gaan heffen op plastic verpakkingen die minder dan 30 procent recyclaat bevatten.

Europese organisaties prijzen met name de regels rond ecodesign en recycling in het nieuwe Europese actieplan voor de circulaire economie (Ceac). Er klinkt echter ook kritiek, onder meer over ontbreken van maatregelen om het grootschalig storten van afval te verminderen.

De Commissie voor de milieueffectrapportage (mer) uit haar zorgen over de kwaliteit van de rapportages in Nederland.

Het gehalte aan circulair materiaal dat in de EU gebruikt wordt, blijft al jaren steken rond de 11,2 procent.

Het nieuwe circulaire economie actieplan van de Europese Commissie moet ervoor zorgen dat de circulaire economie voor iedereen de norm wordt, en niet alleen voor de koplopers in Europa.

Bedrijven moeten worden verplicht om zeer zorgwekkende stoffen (ZZS) met een track&trace-systeem door de gehele keten bij te houden. Daarnaast moeten bedrijven voor meer transparantie zorgen over hun omgang met en het gebruik van deze stoffen. Anders komt de circulaire economie onder druk te staan.

De eerste reacties op het nieuwe Europese actieplan voor de circulaire economie zijn positief. Wel wordt er gewezen op gemiste kansen zoals het beprijzen van grondstoffen en het ontbreken van een doelstelling om het gebruik van hulpbronnen te verminderen.

De postshredderfabriek van ARN komt in eigendom van ESA, het moederbedrijf van HKS Metals. Beide organisaties hebben een overeenkomst hiervoor getekend, met afspraken over de autorecyclingprestaties voor de komende tien jaar.

In 2018 stortte Nederland 10 procent meer afval dan het jaar ervoor. Afvalverbranding nam af en compostering bleef stabiel.

Minister Stientje van Veldhoven is bereid om in Europees verband aan de slag te gaan met logo's op producten, die aangeven tot welke afvalstroom het materiaal behoort.

Een samenwerkingsverband van Europese wetenschappers waarschuwt dat de huidige aanpak van de plasticcrisis onvoldoende is: alleen een fundamentele systeemswijziging kan echte verbetering brengen.

Twee maanden nadat de importheffing van kracht is geworden tekenen de gevolgen zich af. In een open brief wijst Paul Ganzeboom, directeur van Attero, op de negatieve gevolgen voor het klimaat en naar een veel beter instrument om CO2-uitstoot te reduceren.

Arie Slob, minister voor Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media, deelt de zorgen van huis-aan-huiskranten over de Ja-Ja sticker. De gemeente Utrecht past het beleid al aan.

Ditmaal een zeer belangrijke uitspraak over de basisregel uit het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) dat van nuttige toepassing pas sprake is als ten minste 50% van het materiaal wordt teruggewonnen. Deze regel is door de rechter voor wat betreft shreddermetalen in strijd met Europese wetgeving geoordeeld.

http://www.afvalonline.nl/bericht?id=5517 ("Wijziging EVOA niet ingrijpend") luidde de titel van een bericht in Afval!. Het voorstel van de Europese Commissie om het aantal procedures te verlagen tot twee zal iedereen toejuichen. Toch is er een aantal zaken ingeslopen waar bijna iedereen overheen heeft gekeken.

Al jaren spelen tal van juridische geschillen tussen VROM en het bedrijfsleven over de EVOA. In het juridisch wapengekletter worden de gevolgen van een negatieve beslissing van VROM over het hoofd gezien, maar die kunnen aanzienlijk zijn. Dat heeft ook Kirkels mogen ondervinden. Het verhaal van David en Goliath.

Als het aan VROM ligt, kan het woord afval in 2050 uit de Van Dale worden geschrapt. Tegen die tijd hebben we immers geen afval meer, enkel grond- en brandstoffen. Dat ambitieuze doel stelt VROM in een lange termijnvisie voor het afvalbeleid. VROM ziet het proces als een soort transitie, vergelijkbaar met de energietransitie van EZ.

Diftar staat of valt met een waterdichte administratie. Dus werkt de EU al geruime tijd aan een eenduidige standaard voor de identificatie van de afvalcontainer. Helemaal bevredigend zal deze norm niet zijn, want ook in de toekomst bestaan de diverse chips, de barcode en de dotcode gebroederlijk naast elkaar. Deze dragers spreken dan echter wel een genormeerde taal en zijn te vinden op een vaste plaats.

Hij kreeg veel kritiek te verduren toen een jaar geleden de Rotterdamse Rekenkamer een weinig complimenteus rapport uitbracht over de leefbaarheid van de stad: wethouder Lucas Bolsius (CDA) van Wijken en Buitenruimte. Met de begrotingsbehandeling net achter de rug verdedigt hij zijn beleid, toont zich tevreden over de motie die om extra middelen voor een schone stad vraagt, maar hamert ook op de (bijbehorende) prijskaartjes. “Iets roepen, wat je niet waar kunt maken, is voor de burger alleen maar frustrerend.”

Dit keer een zeer recente uitspraak van de Raad van State in een bodemgeschil (van 22 oktober 2003; zaaknummer 2000100141). Het betrof een EVOA-zaak. Het ging om het uitvoeren van steekvast kalkslib naar Frankrijk. Bedoeling was het slib in z'n geheel in een cementoven nuttig toe te passen. De Afdeling komt echter tot de conclusie dat het hier niet om nuttige toepassing maar om verwijderen gaat.

Afval had de afgelopen weken weer even de aandacht in Brussel. Het parlement behandelde een wijzigingsvoorstel van de EVOA en de Commissie introduceerde een nieuwe Richtlijn voor batterijen. En er was nog een evaluatie van de Kaderrichtlijn afvalstoffen. Hoewel wat in de kantlijn, gaf dit laatste toch treffend aan dat harmonisatie van de lidstaten nog ver weg is. En dat terwijl er ook nog eens een flinke ledengroei aanstaande is.

'Zet jij even de brandstof buiten?' Als het aan New Energy Holland ligt, is dit over een aantal jaren een gevleugelde uitspraak. Want van restafval is prima brandstof te maken. De nieuwe brandstofkorrel heet NedCoal.

Nedcoal, een brandstof gemaakt uit huishoudelijk afval heeft zeker een kans van slagen. Grootste onzekerheid is de afzet mogelijkheid van de korrel en vooral de prijs die het oplevert.

Fraude of niet. Dat was de vraag waar de VROM-Inspectie een ondubbelzinnig antwoord op moest geven. Dus deed ze twee onderzoeken naar ontduiking van regelgeving bij de export van afvalstoffen. Het resultaat valt tegen.

De ene staatssecretaris is de andere niet. Dat blijkt als men de behandeling van het Bouwstoffenbesluit bekijkt en dan in het bijzonder de wijze waarop men tegen AVI-bodemas aankijkt.

Sinds vorig jaar woedt er een debat over het inzamelen van afbreekbare plastics bij het gft. De belangenorganisatie van plasticproducenten, BCPN, wilde graag. De gemeenten waren huiverig of ronduit afwijzend. VROM vroeg het AOO om advies. En dat werd eind oktober uitgebracht: Het kan, het mag, maar het is niet gewenst.

Het hing bijna twee jaar geleden al in de lucht: de samenwerking van alle Limburgse gemeenten op afvalgebied. Een uniek initiatief en zeker geen eenvoudige ambitie. Maar in het voorjaar van 2004 zal de nieuwe bundeling een feit zijn. Dit bleek op 17 september tijdens het traditiegetrouw door het AOO georganiseerde 'Gemeentelijk Afvalcongres' in Amersfoort.

Deze keer behandel ik een recente uitspraak van de Raad van State (13 augustus 2003; nr 199901635), waar ikzelf nauw bij betrokken ben geweest en die gaat over de toepassing van vliegas in een mijn in het voormalige Oost-Duitsland.

Dit voorjaar gingen in Utrecht voor het eerst reinigingsagenten de straat op. Om de bevolking aan de nieuwe regels te laten wennen, was hun optreden coulant. Dat werd gewaardeerd: ondanks de te verwachten protesten en bezwaren blijken de Domstedelingen vooral blij met deze bijzondere ordehandhavers.

Het schijnt onmisbaar voor mijn functioneren te zijn. Elke werkdag verschijnt er een knipselkrant op mijn scherm. Daar staan dan altijd serieuze berichten in. Dat kan ook niet anders want van de directie tot, eh, mij zeg maar, moet men het ermee doen. Zo'n knipselkrant, waar geen schaar meer aan knipt, gaat bij ons altijd over zaken die in de ruimste zin des woords het vervoer betreffen. Ineens heb je een dag dat je berichten met andere ogen ziet. Kijkt u mee?