De kabinetsplannen voor een CO2-heffing kunnen ervoor zorgen dat Nederland in 2030 tenminste 49 procent minder CO2 uitstoot, zoals het kabinet ambieert. Plannen van de PvdA en GroenLinks dringen de uitstoot nog verder terug, maar daar zit wel een addertje onder het gras.

De Coca-Cola-merken Chaudfontaine, Honest en Glacéau Smartwater gaan in Nederland over op flessen gemaakt van 100 procent gerecycled plastic (r-pet). Tussen eind 2019 en begin 2020 moeten de merken in heel West-Europa overstappen op 100 procent r-pet.

Opslag van plantenafval in de bollenteelt geeft meer kans op de groei van de resistente vorm van Aspergillus fumigatus, een schimmel die groeit op dood plantenmateriaal.

“Val consumenten niet lastig met allerlei verschillende soorten recyclebare verpakkingen, maar zorg voor een eenduidige oplossing.” Hiertoe riep KIDV-directeur Chris Bruijnes op, tijdens het congres Duurzaam Verpakt.

Om duurzaamheid transparanter te maken is in een nieuwe Europese leidraad voor de financiële sector een lijst met groene activiteiten opgenomen. Afvalverbranding wordt ook in het voorstel genoemd, maar niet als duurzaam. Integendeel zelfs.

In de regio Arnhem-Nijmegen gaat een huisvuilwagen op waterstof rijden. De waterstofwagen is een resultaat van Hector: een samenwerkingsproject van zeven Europese steden, waaronder de gemeente Arnhem. Ook Suez neemt deel aan het project.

Plastics Recyclers Europe (PRE) wijt de achterblijvende recycling van flexibel polyethyleen in de EU aan lage inzamelpercentages en een slechte kwaliteit van het inputmateriaal, het gebrek aan design-for-recycling en de ontwikkeling van recyclingtechnieken.

Om te kijken of een luierrecyclinginstallatie in Drenthe haalbaar is, zijn gemeenten in Groningen en Drenthe een marktconsultatie gestart.

Nederland wil met enkele andere landen experimenteren met schaduwbeprijzing van CO2-emissies bij aanbestedingen. Ook pleit de overheid voor een verbreding van circulair beleid.

De brand die afgelopen najaar uitbrak bij recyclingbedrijf Tuf in Dongen is mogelijk aangestoken. Voorafgaand aan het incident zijn er verschillende anonieme dreigementen geuit richting het bedrijf.

De Nederlandse recyclingsector kan profiteren van een exportverbod van plastic afval naar Azië, meent de Vereniging Afvalbedrijven (VA).

Bedrijven, maar ook bevoegd gezagen, blijven worstelen met de uitleg van de begrippen 'afval' en 'ontdoen'. Handvatten om deze begrippen te verduidelijken bieden hen nog te weinig soelaas.

Zoals eerder aangekondigd wordt Renewi Canada verkocht. De activiteiten blijven wel in Nederlandse handen.

Het college van Berkelland wil de Twence-aandelen van Vuilverwerkingsbedrijf Noord Groningen overnemen. Dat zint de gemeente Rijssen-Holten niet, die er een stokje voor wil steken.

Remondis Nederland heeft Rijnmond Milieu uit Oud-Beijerland overgenomen. Het bedrijf zamelt bedrijfsafval, papier en andere deelstromen in Zuid-Holland in.

Milieuorganisatie EEB is bang dat installaties onder de eisen van de nieuwe Bref Afvalverbranding uit kunnen komen door biomassa mee te stoken.

Westvoorne heeft in april het afvalbeleid gewijzigd, en de eerste resultaten zijn positief. Nascheiding is voor de gemeente voorlopig geen optie.

Om plastic te integreren in een circulaire economie, moet toekomstig Europees beleid zich verder ontwikkelen dan de huidige focus op recycling.

De EU-Richtlijn kunststoffen voor eenmalig gebruik is gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie. Voor de zomer van 2021 moeten lidstaten de richtlijn hebben omgezet in nationale wetgeving.

De politie heeft vier mannen aangehouden die werken voor een mestintermediair uit de omgeving van Zwolle. Ze worden verdacht van het faciliteren van mestfraude.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.

Dit jaar zal de Stimuleringsregeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP) ingaan. Onderzoek door het Bureau AOO en het Milieu- en Natuurplanbureau van het RIVM naar de te verwachten effecten laat zien dat de regeling vooral een stimulans zal zijn voor investeringen in nieuwe verbrandingscapaciteit met een hoog rendement. Voor bestaande AVI's biedt de MEP weinig perspectief.

Met de komst van Lynos B.V. heeft de milieuwereld er een nieuwe automatiseringspartner bij. Lynos is sinds 2002 actief als leverancier van de ERP-applicaties Microsoft Navision en Axapta. Men opereert nu nog in de Benelux, in de loop van 2003 komen Frankrijk en Engeland daarbij. Lynos is opgericht door Solon, een advieskantoor in de milieubranche en Qurius, een van de grootste Business Solution Centers van zowel Microsoft als Navision.