In België zijn werknemers van Renewi (voorheen Van Gansewinkel) een wilde staking begonnen. Daardoor wordt niet al het huisvuil volgens planning ingezameld.

Circulair inkopen is voor veel bedrijven nog onontgonnen gebied. Het UMC Utrecht pioniert en deelt enkele geleerde lessen.

Een nog niet naar buiten gebracht rapport over de hoeveelheid en kostprijs van zwerfafval en sluikstorten in Vlaanderen doet veel stof opwaaien. Voor- en tegenstanders van statiegeld zien zich genoodzaakt hun positie via de media te bepleiten.

De inspectiegegevens van een sloopbedrijf zijn onterecht gepubliceerd. Er bleek geen sprake te zijn van een overtreding bij de asbestsanering.

Door een illegale stortplaats voor autobanden nabij een groot waterreservoir niet op te ruimen, overtreedt Slovenië de Europese afvalwetgeving.

Nederlandse verwerkers van groenafval produceerden in 2016 samen zo'n 2 Mton compost, 400 kton houtbrandstoffen, 200 kton grondproducten en 300 kton zeefgrond. In totaal is 3,2 Mton groenafval ter verwerking aangeboden, waarvan 2,2 Mton afkomstig van gemeenten.

Een zware brand bij Van Gansewinkel in Wandre heeft flink wat schade opgeleverd aan een overslaghal. Maandagavond woedde er ook al een brand bij een locatie in de Rotterdamse Waalhaven.

Marien zwerfvuil en de plasticstrategie staan op de Nederlandse agenda voor de aanstaande informele EU-milieutop. De transitie naar een circulaire economie en de wijziging van de Kra zullen in de wandelgangen echter minstens zo belangrijk zijn.

HVC breidt de capaciteit van de groene energiefabriek Middenmeer uit met 25 procent. Reden is de stijging van het aanbod groente-, fruit- en tuinafval.

Onderzoek naar zowel de voorkant als de achterkant van de matrasketen kan in de toekomst gefinancierd worden uit een innovatiefonds waarin matrasfabrikanten een bijdrage per matras moeten storten.

Bij de NVRD komen dagelijks vragen binnen van leden over verpakkingen. Hete hangijzers zijn de eindafrekening 2015, de tussentijdse evaluatie van de Raamovereenkomst en de problemen rond de afzet van pet-trays.

Er gloort licht aan de horizon bij Van Bentum. Na jaren van tegenvallende resultaten door moeilijke markten hoopt het bedrijf in 2017 de weg omhoog weer in te slaan.

Twee derde van de Nederlanders zegt lege drankenkartons gescheiden in te zamelen. Dat is een flinke stijging ten opzichte van een jaar geleden. De meesten vinden het een kleine moeite.

Attero verwacht eind dit jaar het eerste regranulaat uit haar Kunststof Opwerkinginstallatie (KOI) te kunnen leveren aan haar afnemers. De bouw van de installatie is inmiddels begonnen.

Corendon Dutch Airlines start met afvalscheiding aan boord. Op deze manier wil de luchtvaartmaatschappij bijdragen aan het behoud van grondstoffen en het verkleinen van de milieu-impact.

De afvalproductie nam in 2014 licht toe. Storten en verbranden verloren opnieuw wat terrein.

De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu heeft een ontwerp van een ministeriële regeling gepubliceerd waarmee geactualiseerde richtlijnen voor gevaarlijke stoffen in regelgeving worden opgenomen.

Volgens Cees de Mol van Otterloo van het Afvalfonds verpakkingen moet er in de kunststofketen meer worden gestuurd op kwaliteit. Verliezen mogen niet worden meegerekend voor recycling en eventueel vermengen moet worden voorkomen. Bij de eindverwerkers moet “schoon en door recyclers gewenst materiaal” terecht komen.

Een bedrijf wilde 10 kton afvalolie van Nederland naar Denemarken exporteren. Dat leidde tot niet één, maar twee rechtszaken.

Er zijn 4.673 aanvragen ingediend voor de Stimuleringsmaatregel voor Duurzame Energie (SDE+) met een aangevraagd budget van in totaal 7,1 miljard euro. Tachtig van de aanvragen hadden betrekking op biomassa-projecten.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.

Dit jaar zal de Stimuleringsregeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP) ingaan. Onderzoek door het Bureau AOO en het Milieu- en Natuurplanbureau van het RIVM naar de te verwachten effecten laat zien dat de regeling vooral een stimulans zal zijn voor investeringen in nieuwe verbrandingscapaciteit met een hoog rendement. Voor bestaande AVI's biedt de MEP weinig perspectief.

Met de komst van Lynos B.V. heeft de milieuwereld er een nieuwe automatiseringspartner bij. Lynos is sinds 2002 actief als leverancier van de ERP-applicaties Microsoft Navision en Axapta. Men opereert nu nog in de Benelux, in de loop van 2003 komen Frankrijk en Engeland daarbij. Lynos is opgericht door Solon, een advieskantoor in de milieubranche en Qurius, een van de grootste Business Solution Centers van zowel Microsoft als Navision.