In 2019 lijkt Meierijstad uit te komen op 75 kilo restafval per inwoner. Daarmee loopt de fusiegemeente voor op haar doelstellingen.

De Europese Unie moet plasticafval, maar ook e-waste en textiel, veel beter gaan inzamelen, hergebruiken en recyclen. Dat vindt het Europees Milieuagentschap (EEA).

De Regio Rivierenland wil haar aandelen in afvalverbrander ARN verkopen. De verkoop moet in 2020 definitief worden.

Staatssecretaris Stientje van Veldhoven van Infrastructuur en Waterstaat heeft het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) gevraagd om op basis van recente metingen met spoed een tijdelijke, landelijke achtergrondwaarde voor PFAS in de (land)bodem op te stellen.

De Britse overheid heeft de ontwerpwetgeving voor een verbod op plastic rietjes, roerstaafjes en wattenstaafjes opgesteld. Er blijken diverse uitzonderingen op het verbod mogelijk.

De komende jaren zal AVR het fijn huishoudelijk restafval van de gemeente Den Haag blijven verwerken.

Ongeveer 28 procent van het land in de Europese Unie is bedekt met grasland en groene struiken. Tot nu toe zijn deze middelen grotendeels ongebruikt. Het project Go-Grass moet hierin verandering aanbrengen.

Het percentage gerecyclede verpakkingen in 2018 is met 79 procent iets gestegen ten opzichte van 2017. Er werden vooral meer houten verpakkingen gerecycled.

“Het Rijk koopt jaarlijks voor ruim 10 miljard euro in, en daarmee kunnen en willen we verschil maken.” De kernboodschap van de nieuwe inkoopstrategie de minister Ollongren en staatssecretaris Van Veldhoven hebben opgesteld, straalt niet meteen van ambitie.

Zweedse onderzoekers claimen chemische recycling tot een niveau te hebben ontwikkeld waarmee alle kunststoffen kunnen worden gerecycled.

De stichting Grond in Verzet roept de bouwsector op om woensdag 30 oktober massaal naar het Malieveld in Den Haag te gaan om te protesteren tegen het stikstof- en PFASbeleid. Brancheorganisaties BRBS Recycling en de Vereniging Afvalbedrijven steunen de actie.

Het Europese parlement heeft ingestemd met de groene taxonomie: nieuwe regels voor duurzame financiering. Hiermee gaat het wetsvoorstel de onderhandelingsfase in.

In zeer sterk stedelijk gebied werd in 2018 gemiddeld per inwoner 419 kilo huishoudelijk afval ingezameld. In niet-stedelijk gebied lag dit met 592 kilo per inwoner aanzienlijk hoger.

Afgelopen zaterdag verscheen in verschillende landelijke kranten een advertentie om de effecten van een heffing op de import van brandbaar afval onder de aandacht te brengen.

De Europese organisaties PlasticsEurope, Plastic Recyclers Europe (PRE) en European Plastics Converters (EPC) verzetten zich tegen het voorstel van de Italiaanse regering om iedere ton plastic verpakkingen met 1.000 euro te gaan belasten.

Driekwart van de Nederlanders vindt dat het bedrijfsleven meer moet doen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Bijna de helft vindt dat het kabinet-Rutte meer zou moeten doen.

In 2018 brachten Belgen om precies te zijn 9.633.793 lampen en armaturen naar een inzamelpunt van Recupel. Om hen te bedanken en belonen voor hun inspanningen, lanceert de organisatie een nieuwe campagne.

DSM-Niaga en Ecor, fabrikant in plaatmateriaal, zijn een consortium gestart met verschillende meubelmakers om het gebruik van circulaire panelen in hun meubilair te onderzoeken. Beide bedrijven willen in 2020 de productiecapaciteit in Nederland uitbreiden.

Bedrijven met duurzame oplossingen voor de circulaire economie of waterproblemen kunnen van 7 tot en met 13 december aansluiten bij de economische missie naar Santiago in Chili.

De sociale kant van de circulaire economie wordt minder vaak geagendeerd dan de economische kant. Deze kant is dan ook niet duidelijk.

Begin februari plofte het LAP (Landelijk Afvalbeheerplan) op de deurmat. Hoewel Afval-Nederland niet echt werd verrast met dit lijvige boekwerk, was het toch een symbolisch moment; een jarenlange voorbereiding werd met deze publicatie afgesloten. In zijn bege-leidend schrijven meldde staatssecretaris Van Geel dat het geen eenvoudige klus was geweest. Hij verwees daarbij naar de vele en indringende discussies die plaatsvonden en het feit dat dit LAP het onverwachte einde van twee kabinetten heeft meegemaakt. Het LAP is daarbij niets bespaard gebleven; het werd controversieel verklaard en moest onder het juk door van het Strategisch Akkoord. Van Geel besloot zijn brief met de mededeling dat het niet gelukt is om iedereen tevreden te stellen. Dat is begrijpelijk. Iedereen heeft zo zijn eigen stokpaardjes en die kunnen zelfs in onze polder niet allemaal met succes wor-den bereden.

Eind november 2002 organiseerde de VVM (Vereniging van Milieukundigen) samen met het ministerie van VROM een bijeenkomst over Nederlands afvalbeleid op lange termijn. Nu het LAP de uitvoeringsfase nadert is 'Den Haag' meer dan gemiddeld geïnteresseerd in 'De toekomst van het Afval'. Is er wel nieuw beleid nodig?

Het milieu is uit. Het eerste kabinet Balkenende had geen minister maar een staatssecretaris en dat zal met het nieuwe kabinet waarschijnlijk niet veranderen. Met zo weinig aandacht voor het milieu is er ook weinig aandacht voor de afvalsector. Dat is zeer onterecht want de anno 2003 kan de afvalsector beter gekoppeld worden aan marktwerking en het ministerie van economische zaken dan automatisch aan milieu. Parallel daaraan kan de ladder van Lansink vervangen worden door de roltrap van de afvalmarkt.

"De trend in Europa gaat richting meer afval door meer verpakkingen. Dit is een gevolg van de individualisering en de toename van de welvaart." Aldus één van de uitspraken die te horen was op een onlangs gehouden congres van de Vereniging Milieubeheer Verpakkingen. Met het congres wilde de VMK stilstaan bij een tweetal ontwikkelingen: het derde Convenant Verpakkingen en een herziening van de Europese Richtlijn verpakkingsafval.

Met grote belangstelling heb ik kennis genomen van het artikel 'Collectieve afvalinzameling bedrijventerreinen nog geen successory' in Afval! nummer 9 van 2002. Deze belangstelling vloeit mede voort uit de ervaringen van ADMES bij het verhogen van de doelmatigheid van de afval-inzameling bij twee leden van ADMES, de ondernemersverenigingen op het bedrijventerreinen De Hurk te Eindhoven (± 250 ondernemingen) en het bedrijventerrein te Uden (± 250 ondernemingen). Ook bij deze projecten kan niet zonder meer van een successtory worden gesproken, ondanks dat bij de deelnemende ondernemingen zeer substantiële resultaten zijn bereikt. Een aantal van de in het artikel genoemde ervaringen zijn voor mij duidelijk herkenbaar. In aanvulling daarop wil ik enige opmerkingen plaatsen.

De bouw- en sloopsector heeft het zwaar. Volgens sommigen is het zelfs dramatisch. 11 september, de bouwfraude, de economische teruggang; een opeenstapeling van gebeurtenissen die het bouwvolume, en dus de hoeveelheid bouw- en sloopafval, sterk heeft doen afnemen. En dan ook nog een koude winter. Toch is het niet overal kommer en kwel en bovendien tekenen zich weer lichtpuntjes af. Een rondgang over de markt.

Tijdens de behandeling van het ontwerp-Bouwstoffenbesluit in de Tweede Kamer is toegezegd dit besluit binnen twee jaar na inwerkingtreding te evalueren. Deze toezegging was met name een gevolg van het feit dat destijds reeds enkele Kamerleden grote vraagtekens hadden bij de uitvoerbaarheid. Het project 'Monitoring en evaluatie van het Bouwstoffenbesluit' loopt in principe tot 2005. De resultaten van de evaluatiestudies tot nog toe staan beschreven in de 'Tussenrapportage 2001'. Algemeen beeld is dat het Bouwstoffenbesluit door zowel de markt als de overheid als een belangrijk en bruikbaar instrument wordt gezien om hergebruik te stimuleren, aldus de tussenrapportage.

In het Bouwstoffenbesluit wordt onderscheid gemaakt tussen 'betrouwbare' en 'risicovolle' bouwstoffen. De 'erkende kwaliteitsverklaring' (certificaat) wordt hierbij als belangrijkste bewijsmiddel aangemerkt. In de praktijk worden bij dit bewijsmiddel echter steeds vaker vraagtekens gezet, hetgeen leidt tot grote onduidelijkheid. Dat kan ook anders, en puingranulaat is daar een goed voorbeeld van. Een aanzet tot discussie over de verbetermogelijkheden van het Bouwstoffenbesluit.

Sinds het LAP en het Kolenconvenant is er een mooie toekomst weggelegd voor secundaire brandstoffen. De productie ervan uit afvalstoffen zal echter onder strenge voorwaarden moeten plaatsvinden. Om zekerheid te hebben van de stimuleringsgelden van de overheid, is standaardisatie van de secundaire brandstoffen en certificering een logische stap. Een overzicht van de ontwikkelingen.

Afvalverwerking Regio Nijmegen (ARN) en Orgaworld zijn een samenwerking aangegaan om voor ONF (organische natte fractie) een oplossing te ontwikkelen. ONF is voor ARN de bron van een groot financieel probleem, omdat het gestort moet worden. Door ONF te composteren en in een tweede bewerking om te vormen naar biobrandstof onderzoeken beide organisaties de mogelijkheid om de afzet te stimuleren.

Railion, dat voor het tweede opeenvolgende jaar een positief bedrijfsresultaat laat zien, wil in 2003 versterkt groeien in de afvalmarkt.

Op de valreep van 2002 ging, onder toevoeging van een aantal belangrijke wijzigingen, de Tweede Kamer akkoord met de inhoud van het Landelijk Afvalbeheerplan. Daarmee werd niet alleen een lange periode van voorbereiding afgesloten maar werd ook het vizier op de toekomst gericht. Schier eindeloze discussies over bijvoorbeeld afvalscenario's, preventie, minimumstandaard, moratoria, export en vergunningtermijn, lijken daarmee voorlopig ten einde.

De export van afval, onderbezetting van AVI's en geen ontheffing voor storten van huisvuil zetten de verhoudingen de laatste maand op scherp. Het tarief blijkt een struikelblok. Essent bepaalt voor een belangrijk deel de uitkomst en nam een opmerkelijke beslissing.

Er was eens een brief. Gewoon zo'n ouderwets ding van papier in een bepaalde vorm (A-4 heette dat toen nog, tegenwoordig noemen ze auto's zo), met letters in drukinkt. Zonder spellingscontrole weliswaar, maar reuze handig voor als de stroom uitvalt. Bovendien overleeft het elke crash, behalve die van de postbode eventueel. Zo'n brief dus, daar wil ik het met u over hebben.

Doelbewust en verwachtingsvol zette het Zoetermeerse college van B en W in 1999 koers naar de invoering van tariefdifferentiatie. Een tegenvallende risicoanalyse en ondermaatse communicatie met de bevolking brachten de politiek echter sterk aan het twijfelen. De naderende verkiezingen van maart 2002 deden de rest: diftar sneuvelde nog voordat het van start was gegaan.

Er is weer een tamelijk principiële zaak bij het Hof van Justitie in Luxemburg aanhangig. Daar heeft het Limburgse Verol voor gezorgd.

Leidt gedifferentieerde communicatie op wijkniveau tot betere inzamelresultaten? De gemeente Zutphen nam de proef op de som met een communicatiecampagne van een jaar, geheel in het teken van de gescheiden afvalinzameling.

In een noodtempo van enkele maanden is de regeling voor stimulering van duurzame energie, de MEP, ontwikkeld. Echt voldragen was deze in het begin dan ook niet. Na een korte inspraakprocedure zijn veel van de bezwaren weggenomen, ook die van de afvalsector. De aanvankelijk grote scepsis heeft plaatsgemaakt voor tevredenheid, behalve bij de milieuorganisaties. Ondanks hun lobby wordt onzuivere biomassa toch gesubsidieerd.

Dit jaar zal de Stimuleringsregeling Milieukwaliteit Elektriciteitsproductie (MEP) ingaan. Onderzoek door het Bureau AOO en het Milieu- en Natuurplanbureau van het RIVM naar de te verwachten effecten laat zien dat de regeling vooral een stimulans zal zijn voor investeringen in nieuwe verbrandingscapaciteit met een hoog rendement. Voor bestaande AVI's biedt de MEP weinig perspectief.

Met de komst van Lynos B.V. heeft de milieuwereld er een nieuwe automatiseringspartner bij. Lynos is sinds 2002 actief als leverancier van de ERP-applicaties Microsoft Navision en Axapta. Men opereert nu nog in de Benelux, in de loop van 2003 komen Frankrijk en Engeland daarbij. Lynos is opgericht door Solon, een advieskantoor in de milieubranche en Qurius, een van de grootste Business Solution Centers van zowel Microsoft als Navision.