Nieuwe milieurekeningen van het Compendium voor de Leefomgeving laten zien waar de Nederlandse afval- en milieudruk echt vandaan komt. De cijfers laten zien dat het primaat voor de transitie niet zozeer bij de consument maar bij de producent ligt.

Het nieuwe kabinet moet werken aan bronmaatregelen als het een succesvolle circulaire transitie wil bereiken.

Recyclebaar glas- en steenwol belandt ondanks een wettelijk stortverbod toch grotendeels op stortplaatsen. Hoge recyclingkosten zouden de aanleiding zijn.

In het eerste kwartaal gaat de afvalbeheerbijdrage voor het PRN-systeem weer omhoog, maar niet zoveel als verwacht.

Eind van dit jaar loopt het het laatste Landelijk Afvalbeheerplan af. Het Circulair Materialenplan zal daarom uiterlijk op 30 december in werking moeten treden.

De stortplaats Selibon Lagun op Bonaire moet al eind 2028 definitief dicht zijn. Daarnaast moet het Bestuurscollege van Bonaire zorgdragen voor een gezonde bedrijfsvoering van Selibon.

Producentenorganisatie voor elektrisch en elektronisch afval Stichting Open en afvalbedrijf Renewi hebben hun samenwerking met drie jaar verlengd.

Net als de rest van Nederland wil het Zuid-Hollandse Leidschendam-Voorburg de jaarlijkse hoeveelheid restafval terugbrengen naar 100 kilo per persoon. Vooralsnog gaat het echter de verkeerde kant op, en dus onderneemt de gemeente actie.

De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) wil dat Verpact eindelijk eens haar inzameldoelen haalt en wil per 2026 een nieuwe statiegeldregeling. Bij de Raad van State liet Verpact weten dat deze maatregel haar plannen juist alleen maar in de weg zit.

De Nederlandse plasticrecyclingsector heeft het zwaar, terwijl juist met plasticrecycling forse klimaatwinst te halen is. Kunnen carbon credits het wankele verdienmodel van recyclers ondersteunen?

Met de milieuomnibus wil de Europese Commissie specifieke EU-milieuwetgeving vereenvoudigen en stroomlijnen. In aanloop naar de EU-Milieuraad in december heeft Nederland alvast wat voorstellen om de milieuwetgeving te versimpelen.

De provincie Friesland dreigt de Reststoffenenergiecentrale van Omrin een dwangsom op te leggen, omdat afvalenergiecentrale te veel rookgassen heeft uitgestoten.

Verschillende partijen in de Tweede Kamer verzetten zich deze week tijdens debatten over het belastingplan tegen de voorgenomen verhoging van de afvalstoffenbelasting. Volgende week volgen moties en zelfs een amendement.

Ook de Vereniging Herwinning Textiel is kritisch op het kostprijsonderzoek  voor de textielsector van KPMG en vindt dat een onmisbare stap niet in de berekening is meegenomen. De vereniging gaat toezichthouders verzoeken producentenorganisaties strikt te handhaven.

Het Twentse Waste Vision sluit een strategisch partnership met het Franse Incitat Environment om zijn positie op de Franse markt te versterken. De deal koppelt AI-gestuurde sensoren en route­software uit Hengelo aan Franse expertise in diftarsystemen en ondergrondse brengpunten.

Wibra en textielrecycler Vodde slaan de handen ineen om een nieuw leven te geven aan oude bedrijfskleding van de winkelketen.

In het nieuwe gemeentecluster Voedselverspilling werken twaalf gemeenten samen om kennis en ervaring uit te wisselen. Dat moet een versnelling richting minder verspilling in gang zetten.

Otto de Bont heeft na zijn vertrek als CEO bij Renewi een nieuwe functie gevonden: hij gaat leiding geven aan de Nederlandse tak van het technologiebedrijf Thales.

Na de NVRD uit ook de Branchevereniging Kringloop Nederland kritiek op het kostprijsonderzoek voor de textielketen. De conclusies zouden te kort door de bocht zijn en daarmee de druk op de kringloopsector verder opvoeren.

De EU heeft er negen jaar over gedaan om 1 procentpunt meer grondstoffen te gebruiken die afkomstig zijn uit recycling en terugwinning. Daarmee ligt de Europese doelstelling voor 2030 nog steeds ver buiten bereik.

Staatssecretaris Pieter van Geel besluit dit voorjaar of hij statiegeld zal invoeren voor blikjes en kleine PET-flesjes, een maatregel waar het bedrijfsleven zich al jaren met hand en tand tegen verzet. Het instrument voorlichting heeft echter niet de beoogde resultaten gehad en intussen staan gemeenten voor almaar stijgende opruimkosten. Het statiegeldsysteem is effectief, maar er is meer mogelijk. Ervaringen in binnen- en buitenland laten zien dat een ruimere blik tot betere alternatieven kan leiden.

Al meer dan honderd gemeenten in Nederland maken gebruik van een vorm van ondergrondse afvalinzameling. De P90 norm, waardoor werknemers op leeftijd soms nog minder dan de helft van de werktijd afval mogen inzamelen op de traditionele wijze, dwingt gemeenten over te stappen op meer geautomatiseerde inzamelingsystemen. Ook de wens tot een beter straatbeeld draagt hiertoe bij. Maar welke problemen kan een gemeente tegenkomen bij de keuze voor een ondergronds afvalinzamelingsysteem en wat is in welke situatie het beste systeem?

Het Europese afvalbeleid ondergaat op dit moment een stille revolutie. Meer en meer dringt het besef door dat het tijd is voor gerichte milieudoelen. In praktijk betekent dit een omschakeling van de tot nu toe heilige Ladder van Lansink naar een beleid gebaseerd op kosteneffectieve klimaatmaatregelen. Het is hopelijk een eerste stap naar een complete 'van de wieg tot het graf'-benadering waarin ook het oorspronkelijke product en de verpakking worden geïntegreerd.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken voor de afvalwereld. Aflevering 6: diesel maken uit plastic.

Na twee jaar onderzoek ligt er een plan van het ministerie van VROM op tafel voor de verwerking van specifiek ziekenhuisafval. Grofweg omvat het beleidsvoorstel drie onderdelen: het openbreken van de monopoliepositie van verwerker Zavin, het opengaan van de landsgrenzen en een herziening van de afvaldefinities. De eerste twee beslissingen kunnen rekenen op instemming van de zorgsector. Over de afvaldefinities blijft echter onenigheid.

Ditmaal is een Spaanse varkenshouderij in de Provincie Almeria het middelpunt van de voortgaande discussie over het afvalstoffenbegrip. Dat bedrijf werd het illegaal dumpen van drijfmest verweten.

De recycling van kunststof productieafval is tegenwoordig vanzelfsprekend. Afval dat vrijkomt na gebruik van het product (het zogenaamde post-consumer afval) vergt echter meer inspanning. Daarom heeft de Europese PVC-industrie vrijwillig besloten om deze problematiek gezamenlijk aan te pakken.

Ondanks de vaststelling van de Europese Richtlijn Storten in 1999 is een gelijk speelveld binnen Europa nog niet bereikt. Dat is de belangrijkste conclusie uit de evaluatie van de Europese Richtlijn storten, die op 30 november vorig jaar werd gepresenteerd. De onbalans valt onder meer te verklaren uit de verschillende tempo's waarin de Richtlijn in nationale wetgeving wordt omgezet. Ook hanteren de lidstaten verschillende definities van bijvoorbeeld recycling, waardoor afvalexport (nog steeds) mogelijk is.

Wat een foute vertaling al niet kan aanrichten. De behandelingsmethoden van afvalstoffen uit de Kaderrichtlijn staan gedefinieerd als nuttige toepassing, maar inhoudelijk klopt dat niet. In lijn met andere taalversies zouden er begrippen moeten staan als terugwinning en recycling. De komende herziening van de Kaderrichtlijn is daarom een niet te missen kans om de Nederlandse definitie aan te passen. Dat zegt de heer Trouwborst van Adviesbureau Ehcon. Mevrouw Welschen van het ministerie van VROM en de heer B.J.M. Veldhoven van Veldhoven Ozinga Advocaten delen zijn visie niet.

Weggegooide cartridges verzamelen en doorverkopen, voor verbranding bestemde drugs en sigaretten verhandelen of een leuke schemerlamp een tweede kans geven op de kamer van je dochter. Het mag allemaal niet, maar het gebeurt wel. Strenge, duidelijke regels lijken de beste remedie.

Eigenlijk vindt iedereen het knap lastig, al die CAO's waarmee afvalbedrijven te maken hebben. Toch lukt het tot op heden niet om de koppen bij elkaar te steken en één ideale CAO in het leven te roepen. De oorzaken zijn divers. Oude afspraken zijn heilig en werkgevers n werknemers weigeren water bij de wijn te doen.

Wat legt meer gewicht in de schaal, de Erkenningsregeling Oudpapier en Karton (OPK) of de ISO 9001? Zijn ze gelijkwaardig, aanvullend of een substituut van elkaar? En is het nodig om in bestekken beide te eisen, of is de OPK afdoende? Vragen die bij aanbestedingen in deze branche van het grootste belang blijken te zijn. Zozeer zelfs dat de rechtbank er al aan te pas gekomen is.

Met de invoering per 1 januari van de producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen verschoven ook de kosten van de burger naar de consument. Dit sluit naadloos aan bij een diftarsysteem, waar eveneens het principe van 'de vervuiler betaalt' aan ten grondslag ligt.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, zo roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang langs Nederlandse onderzoekscentra, en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 4: afvalscheiding met een röntgenscanner.

Ditmaal behandel ik twee identieke uitspraken van de Raad van State van 2 november 2005 in bodemprocedures over de vraag wanneer een bedrijf belanghebbende is en bezwaar kan maken tegen een economische kennisgeving.

Toen Afvalverwerking Rijnmond (AVR) vorig jaar te koop werd gezet, kwam dat niet als een verrassing. Het voornemen was al enige tijd bekend. Dat het bedrijf is verkocht aan een drietal investeerders mag wél opvallend heten. Ook de verkoopprijs, 1,4 miljard, baarde opzien. Nog niet eerder zetten investeerders een zo grote stap op de Nederlandse afvalmarkt. “Een kwestie van zakelijk opportunisme.”

Om het zwerfvuil eindelijk eens uit zijn impasse te halen is op 27 januari Alexander Rinnooy-Kan benoemd. Over de producentenverantwoordelijkheid praat hij niet; dat proberen VNG en bedrijfsleven zelf op te lossen.

Het is niet best gesteld met de arbeidsomstandigheden van mensen die met verontreinigde grond werken. Uit onderzoek door de Arbeidsinspectie blijkt dat veel bedrijven de veiligheidseisen onvoldoende naleven. Tegelijkertijd is gebleken dat de regelgeving ingewikkeld en niet altijd even efficiënt is. Vandaar dat alle beroepsgroepen de koppen bij elkaar hebben gestoken en nu werken aan een boekje met zelf ontwikkelde regels en afspraken.

Nederland is niet innovatief genoeg. We moeten slimmer werken, roepen politici in koor. Het vakblad Afval! maakt een rondgang en beschrijft kansrijke technologische doorbraken in de afvalwereld. Aflevering 3: verwerken van huisvuil met een autoclaaf.