In de omgeving van verbrandingsovens in Spanje, Tsjechië en Litouwen zijn hoge niveaus van vervuiling met onder meer dioxines aangetroffen.

In 2022 is 15,4 procent van het Nederlands bedrijfsleven duurzaam. Dat is 1,3 procentpunt meer dan in 2021. MVO Nederland roept op tot "minder praten, meer poetsen".

De provincie Zuid-Holland steunt een burgerinitiatief, dat met een bellenscherm plasticafval uit de Oude Rijn wil halen.

Viridor wil de capaciteit van een afvalenergiecentrale in Londen uitbreiden, maar de lokale politiek ziet dat niet zitten.

Om ongewenste afhankelijkheid van cruciale grondstoffen te verminderen, bieden circulariteit, recycling en substitutie belangrijke handelsperspectieven.

Er zijn nog steeds twaalf asfaltcentrales die meer benzeen uitstoten dan is toegestaan, maar dat zijn er minder dan afgelopen lente. Voor de uitstoot van PAK's is een andere aanpak nodig.

Avantium kan aan de slag met de bouw van haar eerste commerciële fabriek, die gaat zorgen voor de productie van furaandicarbonzuur.

De Nederlandse regering krijgt de vraag om een ontwerpresolutie te steunen voor de oprichting van een intergouvernementeel panel rond chemicaliën, afval en vervuiling.

De helft van de Europeanen beschouwt klimaatverandering als de belangrijkste mondiale bedreiging. Daarnaast steunt een ruime meerderheid het streven om van Europa in 2050 het eerste klimaatneutrale continent te maken.

Het nieuwe kabinet moet zich meer inzetten voor het oplossen van de 'plasticcrisis', met bijvoorbeeld bindende doelstellingen en een uitbreiding van het statiegeldsysteem.

In 2021 werd in de gemeente Noordoostpolder 102,6 kilo restafval per inwoner ingezameld, flink minder dan in 2020. Daarnaast stegen de hoeveelheden pmd en gft.

Chemiebedrijf Teijin Aramid en cleantech-bedrijf Clariter gaan samenwerken om Endumax, een type hoogmoleculair polyethyleen, duurzaam te recyclen. 

Pepsico Europe heeft de ambitie om in 2030 geen nieuw plastic meer te gebruiken voor bijna al haar chipszakken. Dit jaar staan de eerste consumentenproeven gepland.

(Oud-)klanten van Waste Vision zijn het erover eens dat het verstandig kan zijn om het beheer en onderhoud van containers meer lokaal te beleggen binnen de huidige markt. 

De Europese Commissie wil dat er minder afval wordt geproduceerd en meer wordt hergebruikt en gerecycled. Hiervoor vraagt ze onder meer om input van betrokkenen.

In Geleen legt een consortium van bedrijven en kennisinstellingen zich toe op de ontwikkeling van volledig recyclebare steriliseerbare stazakken voor onder andere soepen en sauzen.

Om cruciale sectoren op de been te houden en te voorkomen dat Nederland vastloopt, geldt vanaf vandaag voor een aantal beroepen een uitzondering op de quarantaineregels. Dit geldt ook voor de afvalsector.

Gemeenten en inzamelaars vinden dat er te weinig recyclinginstallaties zijn voor luiers en incontinentiemateriaal. De stap om deze afvalstroom apart in te zamelen wordt daarom niet gemaakt of er wordt gestopt met de inzameling.

Met een proef in de gemeente Krimpen aan den IJssel wil Cyclus de afvalscheiding verbeteren.

De NVRD en het O&O Fonds GEO organiseren op 9 maart voor de derde keer 'De Vakdag'. De dag staat in het teken van veiligheid en ontwikkeling.

Vanaf begin 2004 zijn vervoerders, inzamelaars, handelaars en bemiddelaars (VIHB-ers), verplicht zich te laten registreren op een Landelijke VIHB-lijst. Zonder vermelding bent u in overtreding en dat kan vergaande consequenties voor uw bedrijf hebben. Maar om op de lijst te komen moet u eerst aantonen dat u voldoet aan criteria voor betrouwbaarheid, kredietwaardigheid en vakbekwaamheid. Op termijn is zelfs het behalen van een vakdiploma verplicht.

Ditmaal een zeer belangrijke uitspraak over de basisregel uit het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) dat van nuttige toepassing pas sprake is als ten minste 50% van het materiaal wordt teruggewonnen. Deze regel is door de rechter voor wat betreft shreddermetalen in strijd met Europese wetgeving geoordeeld.

http://www.afvalonline.nl/bericht?id=5517 ("Wijziging EVOA niet ingrijpend") luidde de titel van een bericht in Afval!. Het voorstel van de Europese Commissie om het aantal procedures te verlagen tot twee zal iedereen toejuichen. Toch is er een aantal zaken ingeslopen waar bijna iedereen overheen heeft gekeken.

Al jaren spelen tal van juridische geschillen tussen VROM en het bedrijfsleven over de EVOA. In het juridisch wapengekletter worden de gevolgen van een negatieve beslissing van VROM over het hoofd gezien, maar die kunnen aanzienlijk zijn. Dat heeft ook Kirkels mogen ondervinden. Het verhaal van David en Goliath.

Als het aan VROM ligt, kan het woord afval in 2050 uit de Van Dale worden geschrapt. Tegen die tijd hebben we immers geen afval meer, enkel grond- en brandstoffen. Dat ambitieuze doel stelt VROM in een lange termijnvisie voor het afvalbeleid. VROM ziet het proces als een soort transitie, vergelijkbaar met de energietransitie van EZ.

Diftar staat of valt met een waterdichte administratie. Dus werkt de EU al geruime tijd aan een eenduidige standaard voor de identificatie van de afvalcontainer. Helemaal bevredigend zal deze norm niet zijn, want ook in de toekomst bestaan de diverse chips, de barcode en de dotcode gebroederlijk naast elkaar. Deze dragers spreken dan echter wel een genormeerde taal en zijn te vinden op een vaste plaats.

Hij kreeg veel kritiek te verduren toen een jaar geleden de Rotterdamse Rekenkamer een weinig complimenteus rapport uitbracht over de leefbaarheid van de stad: wethouder Lucas Bolsius (CDA) van Wijken en Buitenruimte. Met de begrotingsbehandeling net achter de rug verdedigt hij zijn beleid, toont zich tevreden over de motie die om extra middelen voor een schone stad vraagt, maar hamert ook op de (bijbehorende) prijskaartjes. “Iets roepen, wat je niet waar kunt maken, is voor de burger alleen maar frustrerend.”

Dit keer een zeer recente uitspraak van de Raad van State in een bodemgeschil (van 22 oktober 2003; zaaknummer 2000100141). Het betrof een EVOA-zaak. Het ging om het uitvoeren van steekvast kalkslib naar Frankrijk. Bedoeling was het slib in z'n geheel in een cementoven nuttig toe te passen. De Afdeling komt echter tot de conclusie dat het hier niet om nuttige toepassing maar om verwijderen gaat.

Afval had de afgelopen weken weer even de aandacht in Brussel. Het parlement behandelde een wijzigingsvoorstel van de EVOA en de Commissie introduceerde een nieuwe Richtlijn voor batterijen. En er was nog een evaluatie van de Kaderrichtlijn afvalstoffen. Hoewel wat in de kantlijn, gaf dit laatste toch treffend aan dat harmonisatie van de lidstaten nog ver weg is. En dat terwijl er ook nog eens een flinke ledengroei aanstaande is.

'Zet jij even de brandstof buiten?' Als het aan New Energy Holland ligt, is dit over een aantal jaren een gevleugelde uitspraak. Want van restafval is prima brandstof te maken. De nieuwe brandstofkorrel heet NedCoal.

Nedcoal, een brandstof gemaakt uit huishoudelijk afval heeft zeker een kans van slagen. Grootste onzekerheid is de afzet mogelijkheid van de korrel en vooral de prijs die het oplevert.

Fraude of niet. Dat was de vraag waar de VROM-Inspectie een ondubbelzinnig antwoord op moest geven. Dus deed ze twee onderzoeken naar ontduiking van regelgeving bij de export van afvalstoffen. Het resultaat valt tegen.

De ene staatssecretaris is de andere niet. Dat blijkt als men de behandeling van het Bouwstoffenbesluit bekijkt en dan in het bijzonder de wijze waarop men tegen AVI-bodemas aankijkt.

Sinds vorig jaar woedt er een debat over het inzamelen van afbreekbare plastics bij het gft. De belangenorganisatie van plasticproducenten, BCPN, wilde graag. De gemeenten waren huiverig of ronduit afwijzend. VROM vroeg het AOO om advies. En dat werd eind oktober uitgebracht: Het kan, het mag, maar het is niet gewenst.

Het hing bijna twee jaar geleden al in de lucht: de samenwerking van alle Limburgse gemeenten op afvalgebied. Een uniek initiatief en zeker geen eenvoudige ambitie. Maar in het voorjaar van 2004 zal de nieuwe bundeling een feit zijn. Dit bleek op 17 september tijdens het traditiegetrouw door het AOO georganiseerde 'Gemeentelijk Afvalcongres' in Amersfoort.

Deze keer behandel ik een recente uitspraak van de Raad van State (13 augustus 2003; nr 199901635), waar ikzelf nauw bij betrokken ben geweest en die gaat over de toepassing van vliegas in een mijn in het voormalige Oost-Duitsland.

Dit voorjaar gingen in Utrecht voor het eerst reinigingsagenten de straat op. Om de bevolking aan de nieuwe regels te laten wennen, was hun optreden coulant. Dat werd gewaardeerd: ondanks de te verwachten protesten en bezwaren blijken de Domstedelingen vooral blij met deze bijzondere ordehandhavers.