Milieukeur groene energie overbodig
Twee jaar geleden bedachten enkele partijen dat er een keurmerk voor groene energie zou moeten komen. Het Wereld Natuurfonds (WNF) en de Stichting Natuur en Milieu (SNM) waren er als de kippen bij om het initiatief vorm te geven. Enkele grote marktpartijen bleken ook geïnteresseerd. Zij zagen kans hiermee hun imago op te poetsen en dat is begrijpelijk in een tijdperk waarin de energiemarkt aan de tucht van de markt wordt overgelaten en een scala aan groene energielabels op de markt verschijnt om duurzame stroom aan de man te brengen.
De initiatiefnemers zochten naarstig naar een keurmerkinstituut en naar partijen die daarbij geïnteresseerd zouden kunnen zijn. De Stichting Milieukeur liet zich voor het karretje spannen. Hoewel de winst voor het milieu van het keurmerk nog steeds niet is aangetoond, bestaat er uiteraard geen bezwaar tegen als partijen zich uit marketing overwegingen willen onderscheiden. Een dergelijk keurmerk moet dan wel voor iedereen toegankelijk zijn; er mogen geen partijen op voorhand worden uitgesloten. Bij het voorgenomen Milieukeur voor groene stroom is dat echter wel het geval. Met de introductie van het Milieukeur voor groene energie is op voorhand bepaald dat bedrijven die bij voorbeeld niet-zuivere biomassa inzetten om energie op te wekken, zullen worden uitgesloten van het predikaat Milieukeur. Met andere woorden: de door afvalverbranders opgewekte stroom, die voor maar liefst dertig procent bijdraagt aan het duurzame energiepotentieel in ons land en 1 miljoen huishoudens van energie voorziet, komt niet aanmerking voor het predikaat Milieukeur groene energie. En dan te bedenken dat deze bedrijven al jaren onder het regime van de Europese Richtlijn Hernieuwbare Energiebronnen duurzame energie produceren. Het is toch onbegrijpelijk en niet uit te leggen dat producenten van duurzame energie worden uitgesloten.
Overigens lijkt het draagvlak voor het Milieukeur groene energie ver te zoeken. Naast de partijen die op voorhand worden buitengesloten, zien ook de staatssecretaris van VROM en de minister van economische zaken er bitter weinig in.
Afvalverbranders zitten in elk geval niet te wachten op het voorgestelde keurmerk. Voor hun groene stroom is slechts één label interessant en relevant en dat is de Europese aanduiding Duurzame Energie. Alle andere labels en keurmerken zijn onhandige en onnodige aftreksels, die niet alleen het Europese begrip Duurzame Energie ondermijnen en louter schijnzekerheid bieden, maar bovenal voor veel verwarring zorgen. En daar zit toch niemand op te wachten.
Vakblad Afval! december 2004 (nummer 9)
